بحران انزوای دیجیتال

به عنوان یه کنکوری که امسال قراره کنکور داشته باشه الان از درس افتادم دسترسی به محتوای یوتیوب ندارم منی که کلاس نمی رفتم تا الان سه سال از زندگیم زدم درس خوندم که اینطوری شه اخه؟ سه تا زبان یاد می گرفتم با همون یوتیوب و دولینگو و کلاس می رفتم اونم کنسل شده. کار هنری می کردم الان دسترسی به هیچ رفرنسی ندارم. از لحاظ درآمدی بهم ضربه نخورده ولی آینده م به کل رو هوا عه درست کنین این وضعو

ی انسان ۲۵ ساله مثل خیلی دیگه انسان ها امید به زندگی داشت از ۱۵ سالگی رفت برنامه نویسی رو یادگرفت آزاد پروژه هایی رو انجام میداد تو ۲۳ سالگی علاوه بر برنامه نویسی رفت سراغ ترید ی یک سالی درگیرش بود تا بالاخره فهمید چی ب چیه و داشت رشد میکرد توی ی سال گذشته هر باری که اینترنت رو به اسم امنیتش قطع کردن ی لگد زدن به زندگیش تا این اخری الان دیگه اون زندگی نداره شده ی ادمی که از صبح تا شب تو اتاقش به سه کنج دیوار نگاه میکنه تا تموم شه

مهندس کامپیوترم. از اسم شغلم معلومه چقدر نیاز به اینترنت دارم. زمانی که نت بود باید بین 60 تا پراکسی و dns و vpn سوییچ میکردیم که فقط بتونیم "کار" کنیم. الانم نشستیم از 60 رو کردیم 600 تا و از سایتای مختلف به زور یه چیزی برای خودمون گیر میاریم. از سال 88 دارم کار میکنم و هیچ روزی بهتر از روز قبلش نبوده. به نظرم تایمرتون نباید از 9 اسفند باشه. باید از سال 88 باشه که فیلترینگ به صورت رسمی کلید خورد. یه چیزی حدود 1,400,000 ساعت ناقابل

من برای آموزش و یادگیری از یوتیوب استفاده می‌کردم و فایلهام رو هم در تلگرام داشتم ولی الان به خاطر قطعی اینترنت بهشون دسترسی ندارم.

یکماه است که نه توانسته ام بر پروژه های خویش کار کنم (که در حالت عادی هم pub.dev تحریم است و ماجرا دارد) و نه توانسته ام بر پایان نامه خود تحقیق به عمل آورم. اساتید و عوامل اجرایه دانشگاه هم هیچگونه رئوفتی مشمول نکرده و نخواهند کرد. اینترنت صرفا شبکه های اجتماعی و نرم‌افزارهای اندرویدی نیست!

۱۹ سالمه. قرار بود امسال برای دانشگاه مورد علاقم اپلای کنم. آزمون زبانم کنسل شد. اینترنت هم نیست تا بتونم برای اپلای کاری کنم. ایمیلام دستم نمیرسه. نمیدونم چند روزه توی خونه‌ام. دیگه به آینده‌ام امیدی ندارم. فکر نمیکنم روزی برسه که بتونم از این کشور برم. از زندگیم متنفرم.