بحران انزوای دیجیتال

دانشجوی ترم دو هستم و حتی نمیتونم ریاضی یک رو کامل یاد بگیرم منبع اصلی آموزشم یوتیوب بود و الان یک ماهه که دسترسیم بهش قطع شده. به نظرم با قطعی اینترنت حتی زندگی هم متوقف میشه.

قرار بود روی پروژه‌های شخصیم کار کنم و یه دوره‌ی آموزشی ببینم. سرورها و دامنه‌ها رو خریدم، اشتراک دوره‌ی آموزشی رو قسطی و به دلار خریدم، ولی اینترنت دوباره قطع شد و حتی پروژه‌هایی که قرار بود پول این‌ها رو جبران کنه هم پرید. تقصیر ما چیه؟

یه دانشجو آموزش زبان سادم،اکثر یادگیریمو از طریق هوش مصنوعی و ویدیو های یوتیوب یاد میگرفتم،خصوصا برای لغات جدید،قطعی اینترنت باعث شده نتونم تمرین کنم و همینجوری دانشم ضعیف شه،میگن یجور دیگه تمرین میکردی،ولی فکر نمیکردم همینقدر به مردم عادی کم اهمیت داده بشه که توی ۴ ماه اخیر ۲ ماه نتشون قطع شه

یه مدتی تو شرکت تذروافزار بوذم بحاطر حقوق ناچیز به برنامه نویساشون اومدم بیرون و به ترید پرداختم بعد ۲ سال تلاش و بخور نمیری به یه سود معقول رسیدم که وضع نت اینطوری شده. نه شغلی نه درامدی با ۲۵ سال نه خونه ای دارم و نه ماشینی حق مردم ایران تو این خاک غنی این نبود

چند تا مقاله دست من بود که قرار بود من ادیت کنم، بدون ai بدون دسترسی به یه دونه سایت که رفرنسا رو چک کنم موندم چیکار کنم. یه ماهه می‌شینم خودمو با فیلمو سریال سرگرم میکنم که یادم بره هیچ کاری نمیتونم انجام بدم، فایلی ندارم حتی که درس بخونم چون همه فایلای تلگرامم پریده.تازه مشکل من نسبت به بقیه چندان بزرگ نیست.

20 سالمه و دانشجوی زبان انگلیسی‌ام. اگه اینترنت نبود من حتی نمیتونستم از کنار دانشگاه رد بشم. با رخداد ویروس کرونا و همزمان شدن تعطیلی مدارس با اون غرق توی فضای مجازی انگلیسی زبان ها شدم و طی چند سال به سطحی رسیدم که تونستم با رتبهپای معقول توی شهر خودم قبول شم. ولی حالا حرف از اینترنت برای کسایی که «نیاز دارند» میزنن. یکی از اون گروه ها دانشجو‌ها میشن. من به نمایندگی خودم و همکلاسی‌های هم باورم میگم که اینترنت طبقاتی ارزونی خودتون. اینترنت حق همه‌ست نه فقط گروهی خاص!