بحران انزوای دیجیتال

چندماهی میشه فارغ التحصیل شدم و نشستم فشرده آموزش دیدم تا برم سمت تهران کار پیدا بکنم، همزمان هم یکی دوتا پروژه طراحی سایت گرفتم که پول خرید لپ‌تاپ و رقت آمدم به تهران در بیاد، ولی پروژه ها نصفه موند و کارفرما هم پول پروژه نصفه نمیده و کاری هم نمیشه کرد. نمیدونم چیکار بکنم با ۱ سال معافیت تصحیلی که داره تموم میشه و کاری که پیدا نکردم و وضعیت خرابی جیبم.

داشتم تمام پیام های اینجا رو میخوندم هرکسی یک مشکلی داشت مشکل های کوچیک و بزرگ منم به عنوان یک دختر ۲۰ ساله مشکل خودمو دارم.بعد از دوسال تونستم توی یک آژانس مسافرتی خوب جا بیوفتم و یک حقوق خوب بگیرم. من اوایل اسفند ما چندین تور داخلی و خارجی بستم که کمیسیون من فقط حدود ۱۰ میلیون بود. ولی جنگ شد. تمام تور ها کنسل شد البته اینم بگم که هنوز هم حقوق اسفندم رو نگرفتم.ولی مشکل اصلی من اینکه به دلیل جنگ و قطعی اینترنت آژانس بسته شد. و من رسما بیکار شدم.

من ۱۹ سالمه و دانشجوام و به بچه های کنکوری کمک میکردم تو تلگرام قصد داشتم چنل بزنم و رایگان برای بچه ها از تجربیاتم از کنکور بگم و راهنمایی شون کنم الان یه ماهه هرکسی که باهام ارتباط گرفته بود و براش برنامه ریزی میکردم رو گم کردم از طرفی اندک پولی هم از راه مشاوره گیرم میومد که اونم دیگه ندارم هر جوری فکر میکنم نمیدونم چه فکری کردم که از اینجا نرفتم!

دانش آموزم، نه کارم به اینترنت وابستست نه درسم؛ اما تنها چیزی که میتونست از فشار درس و زندگی دورم کنه همین اینترنت بود که اونم رفت:) مثل اینکه شادی به ما نیومده…

قطعی اینترنت فاجعه‌ای فقط برای کسب و کارهای مرتبط و تحصیل و غیره نیست. هیچ بعدی از زندگی وجود نداره که به اینترنت گره نخورده باشه. تمام هویتم رو به کمک اینترنت شکل دادم؛ از آهنگ و فیلم و هنر و سلیقه و تفریحم گرفته تا تحصیل و شغل و ارتباطات و دوستی‌ها و آینده‌م. به سادگی در آنی همه‌ی زندگیم ازم سلب شد. نمی‌شه تاب‌ آورد.

فروشگاه انلاین داشتم و با از دست رفتن اینترنت کل فروشم رو از دست دادم و الان هیچ درامدی ندارم واقعا نمیدونم چیکار کنم حداقل وقتی اینترنت بود خودم رو با یادگیری سرگرم میکردم که نیست