بحران انزوای دیجیتال

۲۵ سالمه هیچ دلخوشی ندارم با این وضع و حقوق کارگری نه میشه ازدواج کرد نه خونه نه ماشین خرید. کاملا افسردمون کردن خدایی هیچ امیدی به آینده ندارم. قبلا با این همه بدبختی حداقل یه اینستا یا یوتیوبی بود که میشد چند ساعتی باهاش غم و غصه هامون رو فراموش کنیم حتی اونم ازمون گرفتن. واقعا مرگ شرف داره به این زندگی

من تازه شروع کرده بودم یکی از ایده های اختراع خودمو درست کردن و با استادای دانشگاهم و چندتا از مخترع های دیگه کاراشو میکردیم و قرار بود پروژه رو به کشور های دیگه تو جشنواره های مختلف بفرستیم و مایه سربلندی و افتخار کشور بشیم و اسم ایران رو در عرصه جهانی بالا ببریم !! کاری که ارزو شد و حسرتی که به دلم موند..

پدرم از بیماران خاص هستش و برای اینکه شده بتونه چند روز هم نفس بکشه مجبوره از داروهای خارجی استفاده کنه و اون شرکتی که این دارو هارو برامون میاورد عملا از دسترس ما خارج شده به خاطر قطعی اینترنت و پدرم داروهاشو فقط 20 روز دیگه میتونه استفاده کنه و بعدش از اون دارو تو خونه نداریم..هر روز از استرس اینکه از دستش بدم فکر و خیال میکنم هر روز کل شهر رو میگردم شاید شده حتی یه ورق از دارو پیدا کنم اما حتی یه دونه هم ازش نیست و تنها چیزی که میتونم بگم روانی و افسرده شدم:))

برادرم برنامه نویسه ، قرار بود که چندتا پروژه بگیره ، که متاسفانه اینترنت اینجوری شد و اون پروژه ها از دست رفت ، خود هم یه برنامه نویس تازه کارم ، هر روز دارم نا امید تر میشم و با خودم میگم نکنه این مسیری که دارم میرم هیچه

ما دفتر فروش قطعات کامپیوتر داریم همیشه قبل عید اوج کار ما بود ولی الان کلا بیکار شدیم و بخاطر قطعی اینترنت هیچ مشتری نداریم

۳ ماه بخاطر اینکه کانال یوتوبمو به درآمد زایی برسونم از پس اندازم استفاده کرده بودم و شغل قبلیمو ول کرده بودم، تازه کانالم با هزار زحمت به درآمد زایی رسید ولی اینترنتا قطع شد و الان هیچ پولی ندارم، شاید بتونم تا یک هفته دیگه دوام بیارم…