بحران انزوای دیجیتال

درامد و تفریحم از اینترنته که الان جفتشو ندارم و از خانوادم خرجی میگیرم واقعا نمیدونم چی بگم احساس شرم احساس کلافگی شدیدی دارم چهل روزه که نت قطعه 10 میلیون نفر از اینترنت درامد دارن ولی هیچ اهمیتی براشون نداره

غیر از اینکه داشتن اینترنت یه حق طبیعیه و من الان سرگرمی و دلخوشیم که یوتیوب گردی بود رو از دست دادم. ارتباطم با دوستای تلگرامیم قطع شد. می‌خواستم یه مهارت یاد بگیرم. مثل ادیت ولی حالا با نبود اینترنت و نداشتن یوتیوب این کار عقب افتاده و حتی اگه بلد باشم هم راه در آمدی نیست چون هیچ ارتباطی وجود نداره و کسایی دیگه هم نمیتونن مجازی فعالیت کنن. اینه که این موارد به تعویق میوفتن. ولی عمر و جوونی ما چی؟ نه واینمیسته. قدرت تشخیص واقعب بودن خبرها از قبل خیلی کمتره.یک ظلم؛ من وصبر):

کار من هنر 3D modeling بود ,الان نه میتونم فایل/مدل هامو آپدیت کنم ,نه میتونم محتوا های جدید دانلود کنم ,نه میتونم reference های جدید بگیرم ,و نه میتونم محتواهات ساخته خودمو به اشتراک بزارم ,همون یزره درآمد و خودمختاری هم که داشتم از من ربوده شد; 39 روزه (در زمان انتشار این پیام) که هیچ خبری از دوستام از اونور آب و داخلی ندارم ;استرس پیامد های این جنگ ,دلتنگی ,تنهایی ,احساس بی آسودگی ,بی اهمیتی عده ای از "افراد خاص" و... فشار همزمان همه ی این ها مغز آدم رو نابود میکنه خسته ام

با قطع اینترنت تنها راه ارتباطیم با کسی که دوسش دارم به کلی قطع شده، ۳۹ روزه که هیچ خبری از همدیگه نداریم و خیلی دلتنگم کاملا بهم ریختم. به عنوان کسیکه روابط اجتماعی خوبی نداره علاقه زیادی به فیلم و گشت و گذار توی اینترنت داره، اینترنت بخش مهمی از زندگی منه، گذشته از اینها به یادگیری علاقه زیادی دارم و از یوتیوب و گوگل آموزش میدیدم، انگار بخش زیادی از زندگیم عملا از کار افتاده و انگار زمان حرکت نمیکنه و همزمان احساس میکنم دارم زمان زیادی از دست میدم که نمیشه جبرانش کرد.

من یه یوتوبرم که کریتور کد یا همون کد حمایتی داشتم تو یه بازی و یکی از منابع درامدم بود و به مشکل خورد بود و با شرکتی نقد میکنه داشتیم فیکسش میکردیم که دقیقا به مرحله اخر رسیدیم که باید کیف پول و اطلاعات تکمیل و اضافه میکرد که دقیقا ۱ روز قبل جنگ رسیدیم به این مرحله شبش که رفتم خوابیدم فردا پاشدم دیدم نتا قطع شد و بدترین بخشش اینکه اپیک گیمز ۳۰ روز مهلت داده بود که اطلاعاتو تکمیل کنیم و گذشت و حسابم بسته شد ): پولام کاش مونده باشن تو کیف پول وگرنه من و مادرم میمونیم...

به عنوان کسی که کارم طراحی و ادیت هم هست نه دسترسی به بانک تصویری، نه هوش مصنوعی. کارم نبود شد