بحران انزوای دیجیتال

من کلا فریلنس کار میکردم، از قطعی تو دی ماه تا الان تو این چهار ماه مجموعا 4 تومن درامد داشتم. تلگرام تازه ادمین یه کانال شده بودم که یکم درامد کمم رو جبران کنم که متاسفانه دوباره نت قطع شد. از بیفکری افراد بالارتبه خستم. از زندگی خودم تو این کشور بیشتر.

پَترئون یا patreon یک انجمن تجاری که کارهای خودم رو در اون قرار میدادم دارای ۴۰ عضو که هر نفر برای اشتراک ماهیانه دسترسی به کارهای من ۲ دلار به من پرداخت کرده بودن. العان از نظر مشترکین حسابم من یک دزد هستم که هیچ خدماتی بابت اشتراک ماهیانه بهشون ارائه ندادم، من موندم و یک روسیاهی‌که راهی برای اثبات بی گناهیم ندارم. در یک اختلال اینترنت مخابرات چند دقیقه باز شد و من با سیلی از پیام های مشترکینم مواجه شدم از اینکه نتونستم جوابشون رو بدم هر روز خجالت زده تر از روز قبل میشم

من برنامه نویس و شبکه کار میکنم . یه سرور سی پنل داخل محیط کار دارم برای توسعه قالب های وردپرسی . همه ابزار ها بسته شده برای یه ابدیت یا تغییر نیاز به کلی هزینه و تغییر سورس و ریپوزیتوری ها هست که امنیتی هم ندارن و ممکنه سرویس ها رو به بات نت ها تبدیل کنه . مثلا برای نصب لاراول که با یه دستور کامند لاین بود بیش از 3 ساعت وقت صرف کردم برای نصبش . همچنین بیشتر سرویس ها و فریمورک ها و جود ندارن . اگر ویندوز یا گوشی ریست شه که عملا باید بندازیش دور چون درایور و گوگل نیست .

از وقتی اینترنت قطع شده حتی دستم به جزوه ها و ویدئو های استادا نمیرسه. درس ها رو به صورت آنلاین نمی‌فهمم و حتی نمیتونم توی مشکلاتم از Ai کمک بگیرم چه برسه به اینکه به خوشی هام برسم و حتی بتونم سیستمم رو آپدیت کنم هر روز فقط سیستمو روشن میکنم و همه آپدیت ها رو میزنم کنار تا بتونم اگه باز میشه سایت های درسی رو بالا بیارم که خودش یه مشکله. حتی شده آدرس سایت رو تایپ کنم که بتونم برم تو کلاس.

من ی طراح گیم هستم. الان دوساله با اینترنت ی پولی درمی‌آورم و کارم طراحی کاراکتر بازی بود. با چند تا شرکت اروپایی همکاری داشتم و خیلی راحت می‌تونستم مهاجرت کنم اگه میخواستم ولی گفتم من که دارم همین جا کنار خانوادم کار میکنم، برای چی برم؟ کمک حال خانوادم بودم. الان ته حسابم ی تومن پوله و پول قصد هام مونده و استرس و اضطرابی که بهم وارد شده نذاشته شبا بخوابم. احتمالا مشتری هام رو از دست دادم و فکر نکنم دیگه بتونم راضی کنمشون که برگردن. بعد این اوضاع ، حتما مهاجرت میکنم.

سرپرست حدود ۳۰ تا گربه امدادی حمایتی و چند تا سگ هستم و از طریق اینستاگرام آثار هنری و دست سازه هام رو می فروختم و کمک های مردمی می رسید و بچه ها گرسنه نمی موندن.. عقیم سازی هم می کردیم.. الان پولمون تموم شده، چند سری نسیه خرید کردیم.. غذامون تموم شده، بچه ها گرسنه و مریض شدن، نمی تونیم کمک بگیریم ، نمی تونیم غذا بگیریم، نمی تونیم عقیم کنیم، این طفلی ها نمی دونن شرایط چی شده، فکر میکنن من بی معرفت شدم دیگه بهشون نمی رسم :) نابود شدیم