بحران انزوای دیجیتال

نه کلاس درست حسابی برگزار می‌شه نه میشه منابع رو دانلود/پیدا کرد نه هوش مصنوعی که باهاش تمرین کنی نه گوگل ترنسلیت ! که کلمات تخصصی رو باهاش پیدا کنیم نه یوتیوب که بشه باهاش آموزش دید نه حتی یه موتور جستجو که بتونه بهت کمک کنه بدترین دوران واسه دانشجو بودن، واسه انسان بودن!

کارم تولید محتوا بود. قرار بود دیجیتال مارکتینگ به بچه ها درس بدم. ولی الان فقط بیکارم.

من حوزه کارم IT هست. ۱۰ سال زحمت و تلاشم نابود شد! توی این ۱۰ سال یه سری سرویس هار‌و اونوریا ندادن بخاطر تحریم! یه سری سرویس ام اینوریا بستن، با فیلتر! هرچی توسعه دادیم با بدبختی و تلاش چندصدبرابری بود. همش دود هوا شد زحماتمون، محصولاتمون، خودمون....

یک مادر سرپرست خانواده هستم خرج خودم و دخترم رو از بافت و فروش عروسک های دست بافت و قلاب بافی هام در می آوردم دخترم کمکم کرد تا توی اینستاگرام صفحه من به ۳۰۰ نفر برسه سفارش هایی که میگرفتم خیلی به زندگی کمک میکرد اجاره خونه مو میدادم برای خونه خرید میکردم برای دخترم لباس و چیزایی که لازم داشت میخریدم اما امسال عید حتی نتونستم هفت سین برای دخترم بزارم تمام درآمد من و دخترم فقط یارانه ست و کالابرگ باورش سخته اما حقیقته نمیدونم دوباره میتونم مشتری جمع کنم

من یه تینیجرم که نقاشی کار میکنه برای مطالعه کارهای نقاشی نیاز دارم به اینترنت، برای ارتباط با خانواده ام که خارج از ایرانن نیاز دارم به اینترنت اما وقتی آدم نگاه میکنه می‌بینه اصلا نباید دلیلی بیاریم که "چرا" بهش نیاز داریم این حق طبیعی ماست..که بتونیم راحت خواننده موردعلاقمون رو دنبال کنیم، تو سوشال مدیا فعالیت کنیم و هزار کاری که شاید "تخصصی" نیست اما به اینترنت نیاز داره روایت ما همینه...مردمی که طبیعی ترین چیزشون هم باید مطالبه کنن

من ایمیلم را نمیتونم چک کنم و به مرز فروپاشی روانی رسیدم