بحران انزوای دیجیتال

پس از سال ها تلاش و تمرین کردم در شطرنج برای رسیدن به آرزو ها در نقطه اوج بودم و رسیده بودم با قطعی اینترنت یک بازی ساده شطرنج هم نمیتونم کنم البته اونایی که از ما برابرترند این دغدغه هارو ندارن........

حقیقتا دارم روانی میشم چند روزی همش خواب می‌بینم نت وصل شده فیلتر شکنم وصل شده و تو یوتیوب و اینستاگرامم حالا من به کنار اون عزیزی که از اینترنت درآمد داشت چی من بیشتر استفادم از اینترنت سرگرمی بود امیدوارم این روز ها تموم بشه و همگی از اینترنت آزاد استفاده کنیم.

با اینکه خودم از اینترنت برای تفریح و بعضی اوقات درس هام استفاده میکردم ولی تو این وضعیت که داره ۴۰ روز میشه دارم با خودم میگم اگه وضعیت بهتر شد هم فقط مهاجرت کن از اینجا بهتره همیشه

هر دو شغل من مستقیم با اینترنت در ارتباطه. تفریح، اموزش و ارتباطاتم تماما به نت وابسته اس‌. زندگیم فلج شده و روحا مریض شدم. از شدت فشار عصبی و استرس مالی و خشمی که تو دلم جمع شده یا می زنم زیر گریه یا میزنم تو سر و صورت خودم تا خالی شم. نه میتونم به کسی بگم نه حتی میتونم برم خونه پدرمادرم مبادا منو تو این حال و روز ببینن. شهری که من هستم از روز اول جنگ زیر شدیدترین بمبارون بوده. یه بار هم نشده بترسم. ولی قلبم میخواد بترکه از این بی عدالتی.

من به دلیل قطعی نت نمیتونم مقاله های ISI رو بخونم و کورس های مربوط به شبیه سازی DFT که توی پلتفرم خارجی EDX هست رو ببینم به همین دلیل کارهای مربوط به پایان نامم متوقف شده و نمیدونم چیکار کنم مشکل دوم اینکه تازه پول جمع کرده بودن که اکانت فریلنسر اشتراکی بخرم و کار (نقشه‌کشی، طراحی شبیه سازی المان محدود با Abaqus و COMSOL) انجام بدم که این راه درآمد رو هم از دست دادم

وقتی ۲۴ سالم بود اولین خونمون رو با همسرم اجاره کردیم و رفتیم سر خونه زندگیمون ، بچه پولدارم نیستیم هیچکدوم ولی سختی هارو رد کردم و الحمدالله زندگی بدی نداشتیم . من ۶ سال به صورت حرفه‌ای در حوزه ویدیوگرافی فعالیت کردم و غالباً با شرکت های دیجیتال مارکتینگ کار میکردم و پروژه های فیریلنسی خودم، اعتباری داشتم برای خودم اما از دی همش نابود شد و برای خرج روزانه مجبور بودم برم اسنپ که اونم صرف نداره... الان علاوه بر خودم همسرم هم دنبال کار می‌گرده