بحران انزوای دیجیتال

کارم از بین رفت، درسام همه معلق مونده امید به زندگیم بعد از این قطع شدن اینترنت این روزا دیگه صفر شده، به پایان دادن زندگیم فکر میکنم این چند روزه

بعدِ مدت‌ها منتظر آلبوم جدید بودم.. توی march بود و همه‌چی پخش شده بوده.. و من؟ من نتونستم دنبال کنم، آهنگ‌هایی که دوست دارم رو نمیتونم دنبالش برم و گوش بدم.. منتظر سریال بازیگر موردعلاقه‌م بودم که اونم پخش شد و باز من نبودم که ببینم.. در کنار همه‌ی اینا دانشجو هم هستم و این زندگی سخت رو فقط با اینترنت می‌تونستم بگذرونم، چه افسردگی و چه هر مشکل روحی دیگه ای که برای هر کسی به وجود میاد.. اما انگاری حتی اجازه ندارم یکم شاد باشم.. به امید روزی که بمیرم.

بعد ۳ سال تو شرکت کار کردن و پس‌انداز با دوست و شریکام تصمیم گرفتیم فریلنس به عنوان یک تیم کار کنیم ، با قرض و وام دوربین و تجهیزات خریدیم برای تولید محتواهامون و با هر زحمتی که بود یک دفتر زدیم با دکور که خودمون استودیو هم داشته باشیم برای مشتریامون که میان. اوایل آذر اوکی شد کارمون. دی ماه کلا از ۷ ۸ ام کار خوابید و هنوزم که هنوزه نتونستیم کار کنیم. ما و رویای شرکت خودمون و همه ضرراش موندیم تک و تنها و حتی شنیده نمیشیم(:

یه جوون دانشجو هرشدم اولین شغلم تازه بدست آورده بودم که تو قطعی دی ماه پرید داشتم پایان نامه مینوشتم که قطعی اسفند متوقفش کرد و نتونستم پروپوزال قبل عید بدم و هنوزم نتونستم بدم باعث میشه شهریور نتونم دفاع کنم وقبولی کنکور دکتری من سوخت بشه و باس یک سال تا مهر ۱۴۰۶ منتظر بمونم

از صبح تا شب شاید ۵۰ بار برای تحقیق در مورد خیلی چیزها سرچ میکردم و با اینترنت کار میکردم الان همه چیز فلج شده حتی یک عکس هم نمیشه سرچ کرد.سرعت پایینه اینترنت روانی کننده اس.

من در امدم از همین مجازیه و طی این مدتی که قطع شدیم واقعا اعصابمو دارم از دست میدم کل داراییم توی والتمه و دسترسی بهش ندارم