بحران انزوای دیجیتال

بخاطر قطعی ها نتونستم هیچی فروش داشته باشم و کارگاهمو جمع کردم من موندم و کلی بدهی و شغلم آهنگسازیه و باید طبق یک روتین آپلود انجام بدم و تمام برنامه هایی که ریخته بودم و همه زحماتی که ۸ سال براش کشیدم دوباره باید از اول شروع کنم

۱۰۰۰ ساعت و خرده ای شده که. نتونستم با دوستام کالاف و .... بازی کنم مخصوصا استیم که دیگه نگم🖤

دیگه واقعا نمی‌دونم چی بگم. خسته ام و درمانده. اگرچه که درآمد من از اینترنت نبود اما بهرحال تنها منبع سرگرمی من بود. من مثل خیلی های دیگه پول این رو ندارم که هروز برم بیرون و برم خرید و فلان. اگرچه که مشکلات اونهایی که درآمدشون از اینترنت بود خیلی بیشتره ولی در هر حال اینترنت حق همه هست همون‌طور که آب و گاز حق همه است

فقط گریم میگیره. این آخرین تفریح ارزون و بی دردسری بود که برام مونده بود. الان فقط زندگی شده خوردن خوابیدن و کار انجام دادن. همش هم بی کیفیت. چون به نت جهانی دسترسی نداریم که بشه برای پیشرفت ازش استفاده کرد. وضع اقتصادم که داغونه. دیگه چی مونده واقعا💔

فیلمای اموزشی و کتاب کارام همشون توی تلگرام بود

کار من تدریس آنلاینه و خب مشخصه چقدر صدمه دیدم از این خاموشی. اما الان از بعد دیگری میخوام بهش نگاه کنم. من از عذاب وجدانی که هر بار بعد چک کردن سوشال میدیا میگیرم خسته ام. از این مواخذه روانی خودم بابت مصرف vpn با این قیمتها خسته ام. از اینکه هی حساب و کتاب کنم که امروز چقدر مصرف کردم و کی تموم میشه خسته ام. از این حقارتی که بهمون تحمیل کردن و این عدم پاسخگویی واقعا خشمگینم. نگرانم که با ریختن قبح این کار، در آینده بارها دیگر تکرار بشه. از شهروند این کشور بودن خسته ام.