بحران انزوای دیجیتال

قرار بود یازدهم که رسیدم جدی بخونم برای کنکور و هرچیزی جزوه و کتاب کمک درسی بود از تلگرام برمیداشتم. الان به هیچ کتابی دسترسی ندارم:(

من دانشجو ام و برای کارمون و آموزش نرم افزارها، نیاز به سایت‌های بین المللی هست. حتی نصب نرم افزار هم با نت ملی به مشکل میخوره. لینکدین، حتی پینترست و هزاران سایت دیگه برای برقراری ارتباط با جامعه معماری توی دنیا ضروریه و اینارو از ما گرفتین. هرکسیو که توی دانشگاه دیدم میخواد زودتر درسشو تموم کنه و ازینجا مهاجرت کنه خودتون با دستهای خودتون جوون‌هارو مجبور به مهاجرت میکنید

به عنوان دانشجویی که تمام رفرنس و مقالات مورد نیازم برای ادامه ی تحصیل در سایت های علمی جهانی در دسترسه و به عنوان مهندس کامپیوتری که کارم کلا با اینترنته و به عنوان یک انسان بالغ که اینترنت جزو ابتدایی ترین حقوق اولیه ی منه، از این وضعیت شاکی ام و کل زندگیم در هر نقشی که دارم مختل شده.

کار یوتیوب رو تازه شروع کرده بودم.همینجوری هم انقدر حمایت کم بود که داشتم ناامید می شدم.ولی من ناامید نمی شدم.تلاش می کردم و حتی با یک دیسلایک هم حداقل میفهمیدم یکی داره منو می بینه.ولی حالا حتی یوتیوب برام باز نمیشه که ببینم چه خبره.بعد از 5 ماه کار در یوتیوب با بازدید افتضاح حالا کاملا نابود شدم.

من دانش‌آموز رشته کامپیوتر هستم و علاقه زیادی به برنامه نویسی دارم. میخواستم برم و شروع کنم به یادگیری برنامه نویسی ، اول رفتم یوتوب و یه چنل آموزش کامل میزاشت. سیوش کردم که بعدا ببینم، فردا صبح پاشدم دیدم ری..ده شد تو همه چی. الانم بیکارم و فقط میتونم گیم آفلاین بزنم چرا؟ چون هیچ گیم آنلاین ایرانی خوبی وجود نداره. پلتفرم های داخلی هم که ... دیگه چی مونده که بگم همه چیزمو انگار یهو از دست دادم. فک نکنم حالا حالاها یوتوب و باز کنن🫠

من یه ادمه افسرده ام که بخاطر شرایطی که در ایران پیش اومد اینجوری شدم قطعی اینترنت کارمو ازم گرفت کارای گرافیکی و ادیت میزدم در امد بدی نداشتم ولی زندگیو میچرخوندم الان دقیق از شروع جنگ هیچی در نیاوردم پول اجاره خونه نداشتم از خونه بیرونم کردن رفتم خونه پدر مادرم زندگی میکنم الکلی شدم و کلی مسائل دیگه کله فامیلام و دوست دخترم خارج از کشورن نمیتونم باهاشون دیگه ارتباط بگیرم