بحران انزوای دیجیتال

بی تردید در هر رخدادی اولین کاری که از حکومت بر میاد قطع اینترنته. اینترنتی که برای یک دیتاشیت ساده که برای کشورهای افغانستان و پاکستان هم در دسترسه باید هزار جور ترفند ضد تحریم و ضد فیلترینگ سوار کنیم تا بهش برسیم. اینترنت نصف و نیمه ای که اساس زندگیمون شده و برای چندمین بار قطع شده.

درود انگار جنگ، با خانواده ما عهد بسته، اول پدر بزرگ بعد پدرم و حالا خودم، اما هر بار به شکل جدیدی، پدرم حدودا دو سال در جنگ تحمیلی شرکت داشت، به شدت اسیب دیده، ما سال‌هاست در بدترین شرایط قرار داریم و آسیب‌هایی که پدرم از نظر روانی دیده رو اگر بخوام یکی یکی بشمارم بی شمارن، بدون هیچ امتیازی بدون هیچ خدماتی سال ها رهاش کردن. حالا که به سختی با وام و قرض و قوله تونستم کاری روی بستر اینترنت برای خودم دست و پا کنم نابود شد. واقعا تاوان چی رو داریم می‌دیم ما نمی‌دونم.

من یه شهروندم که بیرون انداختنش از متن جامعه و تحولات، اولین پیشگیری آنِ تحوله؛ که روزهای سیاهی رو ساعت‌شماری می‌کنه و تلاش می‌کنه از بین‌سطور نشریات چیزی عایدش بشه؛ که هیچ‌وقت تن به ذخیرهٔ آفلاین روزمره‌ش نداده و نمی‌ده، که استریم و کلاد و هرآنچه که به اینترنت مربوطه حقشه و هیچ قصد لطف به سیستم با آسون‌تر کردن تحملش نداره. من درد هر باره‌ش رو حس می‌کنم و‌ زخمش رو همیشه با خودم دارم و برای گذاشتن نقطهٔ پایان این بدعت وقاحت‌بار از پا نمی‌شینم، نه فراموش می‌کنم و‌ نه می‌بخشم.

اینترنت جایی بود که می‌تونستم تحلیل‌های سیاسی و صداها و روایت‌های مختلف رو بشنوم. اما حالا انگار تو یک قفسم و مجبورم فقط یک صدای تحمیل‌شده رو بخونم. این وضع عذاب آوره.

اینترنت نیست و دلم می‌خواست با علی بیشتر حرف بزنم. یک شب قبل از جنگ باهم حرف زدیم و از احساسات غریبم بهش گفتم. از اینکه سردرگمم و نمیدونم قراره چی بشه. با اینکه حرفاش نتونست آرومم کنه و چیزی رو که میخواستم رو نشنیدم اما بعضی از کلماتش را دوست داشتم. حالا هم بعد از پنج روز که از جنگ گذشته، تو این خونه که پر از بی‌نظمیه، همه به جون هم نق میزنن و آینده‌ای که معلوم نیست فقط دلم میخواست لحظاتی را داشته باشم که خودم باشم و نهايتا کسی که بتونم تو آغوشش آروم بگیرم، همین.

من مادر یه پسر ۱۸ ساله ام که با این شرایط پیش اومده دیگه هیچ هدف و برنامه ای نداره داره افسردگی میگیره شما رو بخدا قسم سر هر مسئله ای اینترنت قطع نکنید کشورهای دیگه هم جنگ هست ولی با اینترنت کاری ندارن کل کسب و کارهای بهم ریخته مردم تو این شرایط چطور امرار معاش کنن لطفا رسیدگی بشه عصر اینترنت و ...هست بدون اینترنت هیچ کاری نمیشه کرد