بحران انزوای دیجیتال

کسب و کار خوابیده

تو دنیایی که مردمش ترسیدند، اضطراب گرفتند و برخی حتی آرزوی مرگ می کنند. انصاف نیست نویسنده ی آماتوری از برباد رفتن آرزوی منتشر کردن اولین کتابش در eBook (بدون نگرانی از سانسور و نظارت و انتظار برای پیدا کردن ناشر و پرداخت هزینه فقط با ساختن یک اکانت و کمک دوست خارجی) صحبتی به میون بیاره... (فراموش نکنیم، نوشتن کتاب در عصر حاضر به اینترنت آزاد نیاز دارد.)

من فیلمسازم. شرایط کنونی کشور را درک می کنم، اما حفظ زندگی روزمره در شرایط جنگی، شعاری است که برای بسیاری از حرفه ها، بدون دسترسی به نت جهانی امکان پذیر نیست. عدم دسترسی به پلتفرم‌های جهانی و وب سایت جشنواره ها پخش بین المللی فیلم را غیر ممکن کرده و این می تواند در دراز مدت، احساس قطع تعامل هنری با دنیا و انزوای حرفه ای ایجاد کند. نباید اجازه داد سینمای ایران، زیر فشار جنگی که به ما تحمیل شده، از قطعی نت هم آسیب ببیند و از حضور جهانی بازبماند.

سلام هموطنای عزیزم من یک دانشجوام زندگیم معلق شده فقط توی خونه ام همه چیز ثابت شده برام هیچ جا نمیرم هیچ کاری نمیکنم فقط منتظرم دانشگاها بستس از چند ماه پیش فقط و فقط خونه زندون ساختن واسمون:))برای دانلود جزوه امتحان برای خوندنش برای هوش مصنوعی برای هرکوفتی نیاز ب اینترنت دارم حق ما این نیست ب امید روزها بهترمون صبر پیشه کنیم حق همه مت بیشتر ازیناس ب امید ایرانی بهتر

یک برنامه نویسم و بعضی از فایمیلام خارج از کشور هستن. بدون اینترنت نمی تونم با اونا ارتباط برقرار کنم یا حتی برنامه نویسی کنم. لطفا اینترنتو برگردونید

ما برای یه زندگی معمولی تو ایران همه چی از فشار اقتصادی تا جنگو دیدیم سایت فروش دارم هرسری که قطع میشه زحمات سالیانه من از بین میره شغل سومم هستش هرجوری داریم پول در میاریم و همیشه یه سنگی جلوی پامون هست