بحران انزوای دیجیتال

من از همون اول به ایران امیدی نداشتم و ندارم، در تلاش بودم با یادگیری زبان و مهارت مسیری شانسی برای خروج از اینجا باز کنم و دچار فشار روانی زیادی شدم. وقتم خیلی کمه، هیچ پایه قوی ای ندارم نگران ایندمم نگران اینم اگه ایران بمونم باید 2سال به کشوری که باعث فرسایشم شد خدمت کنم؟ ۱۷روزه نه دسترسی به محتوای اموزشی نه سرگرمی برای گذروندن وقت. ایران می‌تونست خیلی بهتر از این حرفا باشه ما لیاقتمون این نبود حتا اگرم مهاجرت کردم هیچ وقت با دیدن رنج هم وطنام به خوشبختی واقعی نمی‌رسم

سلام من یک برنامه نویسم ، الان که دارم این پیامو مینویسم گریه ام گرفته و ۱۶ روزه به اینترنت بین الملل دسترسی ندارم ، با بودجه کم و بدبختی تونستم یک وبسایت فروش اکانت هایی مثل Ai بزنم که درامدم داشت خوب میشد و کاسبیم داشت رشد میکرد اما شما همه چیزمو ازم گرفتید و حس میکنم افسرده شدم حتی از خونه بیرون نمیرم.

من اکانت گیمینگ میسازم یا برپا میکنم و پول میگیرم اما به دلیل قطعی اینترنت از کار افتاده ام و بسیار ضرر دیده ام و بازگشتی برای پول از دست رفته و ایونت های تمام شده ای که باید برای اکانت ها میفتم نیست و باید پول مشتری رو پس بدم و زندگیم از اب و نون میفته.

ما با کلی زحمت یک تیم تقریبا 15 20 نفره رو نگه داشتیم و همه چیز خوب بود تا این که اینترنت قطع شد متاسفانه هیچ راهی نداشتم هم خودم در معاش عادی خودم و خانوادم موندم هم 20 نفر مجبور شدم ترک کار بزنم . با این کار خشم مردم بیشتر کردید من جمله خودم من و دیگه هیچ اعتنایی به دین و مذهب شما ندارم و نخواهم داشت

سلام دانشجوی فناوری اطلاعات IT هستم ، غروب هجدهم دی سال ۱۴۰۴ ، سیستم ارتقا دادم و با رمز ارز لایسنس یک نرم افزار کاربردی به قیمت صد دلار را تهیه کردم تا شروع به کار نرم افزار ، فلش ، اپدیت و... تلفن هوشمند آغاز به کار کنم و از آن روز تا الآن ساعت ۲۲:۲۲ شب شنبه ۴ بهمن هیچ کاری ، عملا هیچ کاری برای اتصال به سرور جهانی و انجام امور را نمی توانم انجام دهم و شدیدا افسرده و سرخرده ام و فکر کنم اگر به جای فناوری راه دیگری میرفتم یا کلا از وطنم میرفتم اوضاع این طور نمیشدش.

مدیر یک آژانس گردشگری هستم، حدود شش سال فعالیت دارم تو این حوزه. سه کارمند دارم با اکراه و از روی اجبار همه رو فرستادم مرخصی بدون حقوق و ترک کارشون رو زدم تو لیست بیمه ... چون هیچ پولی ندارم تا بتونم حقوق و حق بیمه بدم. بعد از سی و هشت سال زندگی آبرومندانه دیروز برای اولین بار چکم برگشت خورد و تهدیدا و بد و بیراه های طلبکار... فشار شدیدی روی من هست...