بحران انزوای دیجیتال

من یه مادر بیمار دارم که اختلال حواس دارند و با واکر راه می‌روند. تو خونه چند تا دوربین گذاشته ام و می‌تونستم وقتی به ناچار چند ساعت از خونه می‌رم بیرون هر لحظه آنلاین با اپ برند سازنده دوربین‌ها که به تشخیص حکومت الان فیلتره ببینم شون و خیال‌م راحت باشه. زندگی ما سخت بود با قطع اینترنت همه جوره سخت‌تر شده‌. آرامش روان مون برای کسی مهم نیست‌.

با بودجه ۶۵ تومنی با یه تیم ۲۱ نفره داشتیم روی یه پروژه مهم توی گیت هاب کار میکردیم که همه چی بخاطر قطعی اینترنت بهم خورد ، الان گیت هاب که مهم ترین ابزار یه کد نویس هست از دسترس خارجه

من یک غیر ایرانی مقیم ایران هستم که مترجمم و لیسانس هتلداری دارم. همه ی کار من با اینترنته و خانواده م هم ایران نیستن. فعلا شرایط برگشت رو ندارم. هم بیکار شدم و هم نمیتونم با خانواده م حرف بزنم. به زودی برای همیشه ازینجا میرم. ولی دلم برای کسایی که اینجا زندگی میکنن واقعا غمگینه.

میدونم اصلا براتون مهم نیست و سنگدل تر از این حرفایید اما پدر من پزشکه و یه عالمه بیمار از شهرستان داره. منتها برای اینکه لازم نباشه مریض ها دو و سه باره مراجعه کنند همیشه میگفت آزمایش هاتون رو برام بفرستید و من جوابش رو بهتون میگم.با قطعی نت دیگه همچین امکانی نیست و مریض بیچاره با حال بدش باید از شهرستان بیاد و خودشو برسونه به مطب‌ تازه خیلی وقت ها امکان نوشتن نسخه و ثبت اون در سیستم هم نیست.

این چه زندگیه برای ما ساختید من برای تعمیر بعضی مشکلات به نقشه برد گوشی ها نیاز دارم با این وضع اینترنت هیچ چیزی بالا نمیاد مشتری ها منتظر اینن که گوشیشون درست شه

من یه پزشکم و با نبودن اینترنت سرچ راجعبه سوالات پزشکیم همه اش با مشکل روبه رو شده . چون منابع فارسی قابل اعتماد نیستن.