بحران انزوای دیجیتال

من دانشجوی کارشناسی هستم و با قطع شدن اینترنت ها امکان مقاله نوشتن به دلیل باز نشدن سایت های خارجی و بعضی اکثر سایت های ایرانی که رفرنس ها درونشون هست، وجود نداره و حتی سایت های کنفرانس ها هم باز نمیشن که بشه مقاله رو ارسال کرد براشون نبودن هوش مصنوعی چه برای کارهای پژوهشی و چه برای کارهای دانشگاهی ضرر خیلی سنگینی هست و باعث اتلاف وقت میشه قطع بودن برنامه هایی مثل تلگرام هم باعث شده به اطلاعاتی که درونشون داریم دسترسی نداشته باشیم و نتونیم با کسی ارتباط برقرار کنیم

من تولیدکننده محتوا بودم و درآمدم از این طریق تأمین می‌شد از دی‌ماه به خاطر شرایط اینترنت نتونستم کارم رو ادامه بدم و عملاً شغلم رو بعد از ۷ سال تلاش از دست دادم…

سلام بنده فریلنسر هستم و درآمد خوب دلاری داشتم خدا می‌دونه باید ماهی فقط ۲۵ت قسط وام بدم خرج‌های دیگه که بماند نمی‌دونم کجا برم برای کار همینجوری پیش بره از ۱هفته دیگه پولام تمومه و باید برم زندان با این همه بدهی که دارم هیچکس هم متوجه نیست و برای ما ارزشی قائل نیست تو این مملکت اصلا انگار وجود نداریم... خواهش میکنم صدای ما باشید ای کسایی که دسترسی دارید به رسانه و ..

اینترنت چیزی بود که برای ساعاتی مرا از دنیای تاریک خود دور میکرد. مضحک است که در جایی زندگی میکنیم که اینترنت بین‌الملل یک دلخوشی‌ست و همین را هم از ما میگیرند.

هیچی قرار بود با یه ارتیست خارجی کار کنم کارم اهنگسازیه بیت میزنم بعد نتا رفت اون فرصت هم از دستم رفت ، هیچی ندارم برای گفتن

برادرم خارج از ایران زندگی میکنه و هفت ساله مهاجرت کرده و اونقدر به مادرم وابسته ست که هرروز دست کم یکساعت با مادرم ویدیوکال میکرد و دلگرم میشد. از وقتی اینترنت قطع شده بهش زنگ میزنیم و 400 هزارتومن شارژ میخریم در عرض دودقیقه قطع میشه و داره از بی‌خبریمون و حرف نزدن با مادرم سکته میکنه. خودمم رشته‌م ادبیات انگلیسیه وفقط از طریق اینترنت و ai و یوتیوب مطالب مرتبط با رشتم رو میخوندم و یاد میگرفتم. من کنکوری شدم چون هزینه ی مهاجرت سنگین بود و الان اینجا هم توان زندگی ندارم...