بحران انزوای دیجیتال

درود، دانشجو ام. به جز درس دوتا شغل دیگه داشتم که همه مستقیما نیاز به اینترنت داشت. الان عملا بیکار شدم. فکر میکنم همین کافی باشه برای نشون دادن این فاجعه.

یه دانشجو ارشدی که تازه امسال کار ازمایشگاهیش شروع شده بود و علاوه بر روبرو شدن با مشکلاتی مثل گرونی مواد و انالیز و نبود امکانات کافی و .... و افتادن گره تو کار پایانامش حالا قطعی اینترنت هم به این لیست اضافه شده اونم چی دو بااااار طی یکسال و این گره کور تر شده و کلی کار من عقب افتاده چیزیم که دوست ندارم بگم ولی شرایط من جوریه که استرس و ناراحتی و اینا برام خود سَمه :)))

من توليد كننده ام و تمام فروشم اينترنتي بود، متاسفانه قطعي اينترنت كسب و كارم رو كاملا از بين برد

روایت من شاید اصلا مهم نباشه در مقابل تمام روایت ها ولی من تنها تفریحی که داشتم گیم زدن بود نه پولی برای بیرون رفتن داشتم نه چیز دیگه فقط میتونستم چند ساعتی گیم بزنم در روز ... ولی از وقتی که اینترنت قطع شد همونم ندارم البته که داشتم دوره های زبانهای برنامه نویسی توی یوتیوب رایگان میدیدم ولی اونم دیگه نیست

تحصیل در دانشگاه، بدون اینترنت یعنی که دیگه به گروه های درسی و جزوات دسترسی نداریم، نه دیگه به ابزارهای هوش مصنوعی دسترسی داریم و دیگه حتی نمیتونیم تو گوگل یه سرچ ساده بکنیم.این یعنی توقف در آموزش. برنامه‌نویس بودن تو ایران همینطوریش که مضحک بود با توجه به تحریم ها و فیلتر های موجود دیگه با قطع شدن اینترنت عملاً این حوزه کلاً متوقف شد. یعنی به عنوان یک دانشجوی کامپیوتر که قصدت مهاجرت باشه، شما نه دیگه میتونی چیز جدیدی یاد بگیری، نه میتونی کار کنی و نه حتی میتونی مهاجرت کنی...

برعکس باقی دوستان من ضرر مالی ندیدم از نبود اینترنت، اما تا دلتون بخواد روانم داغون شده، نسل ما ارتباطاتمون از اینترنته، دوستامون اینترنتین، تفریحاتمون هم موزیک و گیم و حرف زدن با دوستای آنلاین، که حتی اینم از ما گرفتین... نه جان ما، نه روان ما، نه رفاه ما، هیچ چیزی واستون مهم نیست.