بحران انزوای دیجیتال

عرض ادب و احترام من 160 تا وبسایت داشتم که متاسفانه و شوربختانه همشون رو از دست دادم این سایت ها درآمد من و هزینه زندگی 73 نفر رو به صورت مستقیم تامین میکرد. نمی‌دونم چطور از این غم و افسردگی که دارم تحمل میکنم رو براتون بگم . تمام زحمات و شب و روز بیدار موندنام و هر چه تلاش کردم همه رفت رو هوا . شوربختانه حتی بک آپ هم از دیتای سایت ها ندارم و هیچ دسترسی به دیتاسنتر هتزنر هم ندارم. اگر روزی از این روزا یادکردین بدونین که ما نجنگیده مردیم.

من تو دفتر ترجمه مدرک ترجمه میکردم، الان نه بیمه دارم نه حقوق ...

خب من کارم مرتبط با اینترنت نبودش و خب درآمدی هم ازش نداشتم ولی بزرگترین سرگرمی و دلخوشی بود هرشب از سر کار میومدم و میرفتم یوتیوب و چندتا ویدئو میدیدم که حالمو خوب میکرد و یجورایی خستگیم درمیرفت بعدشم تو هوش مصنوعیا و گوگل میچرخیدم و خلاصه حسابی سرگرم میشدم ولی الان عملا سرگرمیمو از دست دادم و سایتای داخلی هم علاوه بر اینکه یک دهم نمونه های خارجی کارایی ندارن بلکه حتی همونم درست نمیاد بالا یعنی خیلی وقتا چندبار باید دیتا رو روشن و خاموش کنم که فقط تو یه سایت داخلی بتونم برم

من مهندسی امبدد کار میکنم و به شدت به منابع و ریسورس های انگلیسی نیازمندم ولی چند باریه اینترنت قطع میشه و انسان نه تنها از شروع دوباره اش بخاطر آشفتگی ذهنی فعلیش میترسه، بلکه به خاطر آینده‌ی نامعلومش. ترس از آینده همینطور رو دوش همه‌ی مردم من بوده؛ الان باید با قطعی اینترنت و استرس هم دست و پنجه کار کنن. چه امیدی میشه به آینده کشور با این وضعیت داشت؟

کل زندگیمو گذاشتم بابت اینستاگرام و یوتیوب و کارای مجازی الان هیچی ندارم و یجایی مشغول به کار شدم که اصلا حقوق کافی نداره و عملا نمیشه زندگی رو چ خوند اینطوری واقعا نمیشه ادامه داد و بعضی وقتا به فکر این می افتم که از کشور برم بیرون کلی زمان گذاشتم برای یاد گیری این فعالیت ها ولی خب عملا بین هوا و زمین معلق هستیم امیدوارم همه چی بهتر بشه

سالها به فکر مهاجرت تحصیلی بودم اما چند سال تلاش و هزینه کردم و نشد. امسال که بالاخره خبرهای خوبی گرفتم ولی متاسفانه سال اخری هست که مدرک زبانم اعتبار داره و یعنی تنها سالی که فرصت دارم، این قطعی ها پیش اومد و شرایط کشور متزلزل. معلوم نیست کِی اینترنت وصل میشه و وقتی وصل بشه چه خبرهایی در جیمیل هست و ایا اصلا تا زمانی که ددلاین دارم وصل میشه؟ اصلا وصل هم بشه،معلوم نیست شرایط کشور طوری هست که بتوان برای ویزا اقدام کرد؟ اینقدر ناامیدم که فقط اتمام زندگی ارومم میکنه. من خسته‌ام.