بحران انزوای دیجیتال

خرداد . دی . اسفند و فروردین..۳ ماهه کامل بدون کار کردن و اجاره و قسط الان مجبورم با گرو گذاشتن کارت ملی برم خرید واسه بچه ۲ سالم

من دانشجو ایتالیا هستم. اومدم برای کریسمس. نتونستم برای امتحانات برگردم، استاد راهنما برای پایان نامه ام پیدا کردم اما نتونستم تیک پذیرش بزنم، اجاره خونه ندادم به خاطر قطعی الان نمیدونم وسایلم ریخته بیرون یا نه. از کارم اخراج شدم احتمالا چون نتونستم خبر بدم

بنده کنکوری هستم چون کلاسی ثبت نام نکرده بودم بیشتر فیلم های آموزشی رو از یوتیوب می‌دیدم یک ماهه درس نخوندم و خبر میاد که کنکور هم سر موقع می‌گیرند تکلیف ما چیه آخر ...

خیر سرم تازه یوتیوبم به درآمد رسیده بود گند زدید تو حال و روزگار ما

با یک آنلاین شاپ کار میکردم که از حملات 12 روزه به کسادی خورده بود ولی هرچقدر کم یک منبع درامد بود. انقدر از لحاظ مالی صفرم که جای هیچ ریسک و کاری رو ندارم میدونم که نمیتونم خودم رو ببرم زیر قرض و قسط بدون حمایت و فقر مطلق چون یک بار امتحانش کردم و هنوز دارم تاوان میدم. دیگه 20 سالم شده. تصورم ازش این نبود. احساس اضافه و بی مصرف بودن رهام نمیکنه. میدونم که بیشتر از این نمیتونم به این زندگی سگی ادامه بدم. امیدوارم که هرچه زودتر بمیرم.

یک جوان و شهروند کاملا معمولی ایرانی نه شغل و کارم به اینترنت بستس و نه دانشگاه و درس و اینا به عنوان یک انسان عادی در سال ۲۰۲۶ حقمه که به اینترنت دسترسی داشته همونجوری که کل دنیا دارن برای خودشون از حقوق اولیه زندگیشون لذت میبرن و زندگی میکنن منم حقمه ولی متاسفانه بخاطر شرایط جغرافیایی چیزی که در کنار اب و غذا و اکسیژن برای انسان امروزی لازمه ازم گرفته شده .