بحران انزوای دیجیتال

من تازه زبان فرانسوی رو شروع کرده بودم و الان هیچ منبعی برا یاد گرفتن ندارم. مثل هر دانشجوی دیگه ای منم برا درس خوندن و پیشرفت نیاز به اینترنت دارم که الان امکانش برا من و خیلی های دیگه فراهم نیست. تنها سرگرمیمون اینترنت بود. عملا هیچ تفریح دیگه ای نداشتیم که اونم دیگه نیست. کاش میشد انسان خودش کشوری که توش به دنیا میاد رو انتخاب کنه. خستم دیگه. مگه آدم چند بار به دنیا میاد. بدبختی پشت بدبختی

سفیر چندتا پروژه کریپتویی بودم، تولید محتوا و پروموتشون با قطع اینترنت هم درآمدم قطع شد هم آبرو و اعتبارم توی این مسیر رفت. حدود ۳ هزار نفر ایرانی هم در کنار خودم آموزش دیدن و ازین راه به درآمد رسیده بودن، آموزش هام رایگان بود فقط دوست داشتم این مسیرو به بقیه هم یاد بدم ولی کلا نابود شد

من یک مهندس صنایعم، داشتم روی مقالم کار میکردم که همچی قطع شد و الان حتی دسترسی به یه سرچ ساده هم ندارم

تو ایران بعد دوران دانشجوییم‌کار پیدا نکردم براهمین‌اومدم پیج اینستا بزنم که ازطریق تبلیغات یه هزینه ای دربیارم که سربار کسی نباشم اما اونم گند خورد توش مثل رویاهای دیگمون‌زندگی تو این جغرافیا اصلا ایده خوبی نبود نه کار نه رویا نه زندگی

من یه آرتیستم و توی چندتا شاخه ی مختلف هنری کار میکنم و برای بالابردن مهارتم و متود های جدید نیاز شدید به اینترنت دارم تا بتونم ببینم الان چه چیزایی بیشتر طرفدار داره و الان یک ماه شد که من هیچ خبری از دنیای بیرون ندارم و نمیتونم کاری انجام بدم:)

کاری که تازه راه انداخته بودیم و عین یه جوونه کوچیک داشت رشد می‌کرد و خیلی بهش امیدوار بودیم با قطعی اینترنت و قطع ارتباط ما و کارفرما ها به فنا رفت. دی ماه و این قطعی الان، برای این جوونه‌ی کوچیک زیادی بود. سه نفریم که تقریبا کاملا موقعیت‌مون رو از دست دادیم. الان هم بدون یوتیوب و سایت ها و منابع آموزشی بین المللی دارم آخرین تیکه های سلامت روانم و از دست میدم.