بحران انزوای دیجیتال

من شاپ کتاب دارم و تنها ارزوم به باد رفت با بستن اینترنت

سلام ما یک شرکت خصوصی هستیم که کارمون نرم افزار های اختصاصی ه . تو این شرایط نمیدونیم باید چیکار کرد؟ حدود ۱۲ تا پرسنل داریم که یک سری هاشونم متاهل ن ، تعدیل کردن تو این شرایط خیلی سخته ، ادامه دادن از اون سخت تر . فعلا چیزی به عنوان اینترنت بین الملل شرکت های دانش بنیان هم بهمون ندادن . فقط تو این چند وقت یه چیزو فهمیدم ، تو این سیستم ذره ای اهمیت نداریم چون اگه داشتیم یکی یه نگرانی حداقل نسبت به ما ابراز میکرد که نکرد.

برای ما کنکوریا شرایط به خودی خود به شدت سخت و طاقت فرساست با جنگ هم که کلی به استرسای ما اضافه شده از اون طرف بخاطر نبود اینترنت و دسترسی نداشتن به محتوای آموزشی از برنامه و درسمون عقب افتادیم از طرفی هم قطعی اینترنت به شدت فشار روانی مضاعف شده روی جنگ و کنکور این چند وقت که اینترنت قطع بوده انقد شرایط برام سخت بود که واقعا دیگه طاقت ادامه دادن نداشتم

من یک بازی ساز هستم و یک پروژه دارم برا ساخت بازی ولی نمیتونم با تیمم در ارتباط باشم و از اخبار روز دنیا و اینترنتی که در تمام دنیا حق مردمه محرومم

من و خانوادم توی اینترنت شغل و درامدی نداشتیم؛ اما من نود درصد منابع درسیم و دوستای دور از خودم رو از دست دادم و اون ها دلخوشی های کوچیک و سرگرمی هایی که از مشغله و درگیری‌ها دورشون میکرد. همه از لحاظ روانی 'فرسوده‌'ایم.

من دانش آموز سال دهم کامپیوتر هستم و سال اول یادگیریمون موقعی که بیشترین نیاز رو به منابع اینترنتی داریم و تقریبا تمام تمرینات و آموزش هامون به اینترنت نیازه و کتاب ها به هیچ وجه کافی نیستن و نیاز به کار عملی دارن و به همیچین وضعیتی دچاریم. جالب تر از اون معلممون بهمون حدود ده تا تمرین داده با چندتا هوش مصنوعی ایرانی که هیچکدوم کار نمیکنن و اون تمرین ها نصف نمره پودمان رو تشکیل میده