بحران انزوای دیجیتال

با نامزدم که خارج از کشور هست دیگه نمیتونم حرف بزنم...به خدا پول دیگه ندارم بدم برای بسته های تماس بین الملل...

خواهر من دچار اختلال اتیسمه، گفتار نداره. تفریح خاصی هم نداشت جز اسکرول کردن اینستاگرام و دیدن چندتا ویدیو موزیکال و کودکانه. تا قبل از این تو هر شلوغی و سروصدایی وقتی که بهم می‌ریخت با دیدن همین ویدیوهای ساده آروم می‌گرفت. می‌دونید؟ درکی از جنگ و بمبارون نداره و نمی‌خوام حتی توصیف کنم که این روزا لابلای صدای انفجار و جنگنده و لرزیدن شیشه‌ها وقتی از ترس دستاش می‌لرزه چقدر تو آروم کردنش بی‌پناه و مستاصلم و آرزو می‌کنم کاش امروز آخرین روز باشه؛ برای چی؟ برای همه چی.

توی استودیو تکنسین بودم، ماهی حدود ۲۰ تومن دستمزدم بود، که الان صفر صفر، بی پول و بی عار نشستم خونه بابام خرجمو میده، آرزوی هزارتا چیز مثل کفش و لباس و بیرون رفتم مونده رو دلم با ۲۴ سال سن، چون بابام بازنشسته‌ست هیچ توقعی ازش ندارم و حس سر بار بودن همین الان داره دیوانه‌م میکنه، اصلا اصلا من به کناار من گردنم خرد شد،،، وای از همکار‌های متاهلم که همه کارشون تعطیل شده و درآمدشون صفر، دلم براشون کبابه خدایا با زن و بچه توی این عید چه خاکی باید به سرشون کنن، استودیو بدون اینترنت؟

من علاقه مند به اینترنت . تکنولوژی و فضای مجازی هستم و این روزا کارم شده خواب و گریه . به شدت افسرده شدم و نمیتونم تحمل کنم 💔😔 هیچ کشوری اینجوری اینترنت رو قطع نمیکنه 💔 حتی یک توضیح نمیدن

ابان ماه به زور تونستم قسطی سیستم جور کنم که بتونم پروژه بگیرم و طراحی کنم و درامدی داشته باشم الان تو پرداخت قسطاش موندم و هرروز بهم زنگ میزنن

یه سری آدما مثل من، توی محیطی هستیم که بخاطر خانواده و شرایط، حق یه بیرون رفتن ساده و وقت گذرونی ساده رو هم نداشتیم. اما حداقل کاری که باعث میشد سرگرم باشیم و وقت بهتر بگذره استفاده از اینترنت بود، چت کردن با دوستای مجازی ، استفاده از هوش مصنوعی یا استفاده از یه سری بازی های آنلاین. یه حق ساده داشتیم همینم از ما گرفته شد.. اینترنت باعث نمیشد زندگی بی نقص بشه ولی کمک میکرد زندگی بهتر باشه، اینترنت هم براشون شد آرزو:)