بحران انزوای دیجیتال

من یک انیماتور و طراح کرکتر هستم و کار و پروژه هام به اینترنت وابستس الان یک ماهه که دست به طراحی نزدم چون عملا رفرنس ‌و پروژه ها بدون اینترنت به دست نمیاد. حتی گیم هم نمیتونم بزنم واقعا کلافه شدم :’((

من کارم عکاسی و ویدیوگرافیه،صبح تا شب خودمو به این در و اون در زدم که کارم رشد کنه و پروتفولیوم قوی بشه،تازه شروع کرده بودم با استودیو های خوب کار کردن که دی ماه شد همه چی نابود شد،از اون قطعی به بعد هیچ درآمدی ندارم،داشتم پول جمع میکردم که دوربین برای خودم بخرم که تا همین امروزم با پول همون دوربین زندم.

من یک توسعه دهنده نرم افزار های اندرویدی و مدرس اندروید هستم. در حالت عادی به سختی میشد تحریم های گوگل رو میشه دور زد که با ابزار های تخصصی مربوطه کار کنم. الان که اینترنت بین الملل قطع شده عملا نه امکان کار کردن هست و نه تدریس! این بخش از زندگی من عملا مختل شده...

شغل من ربطی به اینترنت نداشت من یه معلم هنرم تو زمینه نقاشی. همه شاگردام رو از این طریق جذب میکردم که با توجه به شرایط الان رسما هیچ کاری نمیتونم بکنم و خیلی وقته دارم از جیب میخورم. تا کی میخواد این وضعیت ادامه دار بشه... وصل کنین اینترنتو دیگه.

جدا از تمام مشکلات بیشماری که در زمینه های مختلف پیش آمده و دوستان عنوان کردن ،هر چقدر این قطعی طولانی تر میشه من به شدت احساس اظطراب و افسردگی و خلاء میکنم ،سال هاست که تعامل اجتماعی در تمام زمینه های در فضای مجازی با زندگی ما آمیخته شده ،این دور بودن و بی خبری از همدیگه واقعن غیر قابل تحمل شده ،همیشه تو شادی ها و سختی ها مردم تو فضای مجازی کنار هم بودن ،قوت قلب هم بودن ،الان هممون از هم دور و بی خبریم

من شغل نیمه جانی در اوضاع اسفناک اقتصادی مملکت داشتم، (طراحی سایت و توسعه وب) با ما کاری کردند که همین آب باریکه هم نابود شد. با ۳۴ سال سن، هنوز با خانواده زندگی میکنم، دیگه هیچ کاری ندارم، منبع درآمدی ندارم، و ازدواج هم که مدت‌هاست شده یک خیال از دست رفته... تا کوچکترین حرفی هم میزنی متهمت می‌کنند به منافق، مزدور، خائن و وطن فروش... انگار ما ایرانی نیستیم و در این خاک زندگی نمی‌کنیم... از غم‌ها و مصیبت‌های زیادم، خنده‌ام گرفته‌...