بحران انزوای دیجیتال

جی تی ای انلاین پلی میدادم، کل زندگیم بود هیچ موفقیت و امید دیگه ای توی زندگیم نداشتم واقعا با دوستای مجازیم توش حال میکردم و حس میکردم وجود دارم و ازم گرفته شد.

توی ۴سال اخیر موفق شدم یه کامیونیتی ۷۰۰ نفره از هنرمندان سرتاسر جهان دور هم جمع کنم در راستای یه پروژه ی بزرگ. من بنیانگذار اصلی این پروژه بودم، صفر تا صد ایده و اجرا رو خودم به تنهایی و خودآموخته پیش بردم و هزینه های خیلی زیادی کردم. اما به خاطر قطعی ها ، به خاطر تحریم ها به خاطر دسترسی نداشتن، به خاطر عدم تواناییم توی رسیدگی به کارا به خاطر اینترنت ناپایدار، به مرور از پروژه کنار گذاشتنم.. چیز بزرگی که خودم با دستای خودم ساختم و شاهد شکوفایی ش بودم، دود شد رفت هوا.

ادیتور بودم تموم پولم از همین راه بود و الان یه فقیرم که پول دوگیگ کانفینگ رو هم ندارم. ایران...

من گوینده و صدا بردار تو یه استودیوی خیلی بزرگ با تشکیلات بودم.. به دلیل خاموشیِ سراسری دفعات قبل کارا با مشکل پیش می‌رفت ، حالا تمام اون مجموعه از بین رفته و کلی آدم بیکار شدن،هیچی در امان نیست -تفکر-

من یک دانشجو ام کورس های دانشگاهی می‌دیدم فقط ۱۰۰۰ دلار یک کورس دانشگاهی شرکت کرده بودم که با وجود این رخداد ها از دستش دادم دسترسی به منابع برای پایان نامه ام ندارم و همه چی رو هواست واقعا نمی‌دونم تهش چی میشه آنلاین شاپم که منبع درامدیم بود رو از دست دادم و بدهی های حاصل از اونم هست که قبلاً روایتش رو اینجا گفتم ای کاش فکری به حال جوونیمون و زمانمون کنن ! بخدا حیفیم

با هزاران امید و آرزو برای بلند شدن رو پای خودم تو سن ۲۳ سالگی آنلاین شاپ زدم ۱۰۰ میلیون ‌وام گرفتم با بهره بالا جنس خریدم برای پیجم هزینه کردم تا بیاد بالا تازه به درآمد افتاده بودم که دی ماه اتفاق افتاد و آنلاین شاپم از درآمد افتاد به سختی دوباره ۱ هفته بود شروع کرده بودم که متاسفانه این جنگ باز از درامد انداختم و الان فقط بدهی مونده با یک عالمه جنس رو دستم و شرمندگی