بحران انزوای دیجیتال

یه دانش اموز کلاس دوازدهمی هستم که تو یه مدرسه غیر حضوری که کم شهریه میگرفت ثبت نام کردم و با فیلم های انلاین اموزشی درس میخوندم که از وقتی اینترنت قطع شده اصلا درس نخوندم و دیگه تمرکزی برام نمونده که بخوام

من دانشجوام، توی شهری که دانشجو بودم با هزار و صدتا بدبختی و درس دادن به بچه‌های خوابگاه یه پول ناچیزی جور کردم و یه دوره طراحی ui خریدم که بعد بتونم باهاش کار کنم، هیچی که هیچی. نه تنها دوره‌ای که با بدبختی براش پول جمع کردم قیمتش چندین برابر شد بلکه تمام اپ‌هایی که باهاشون کار می‌کردم هم به خاطر اینترنت از کار افتادن، نمی‌دونم به چه امیدی می‌شه ادامه داد اینجا.

من محمد جواد یاحقی هستم و بعضیا بهم میگن دکتر فلفل سرو کله زدن با اینترنت درب و داغون همیشه بخشی از زندگی من بود اما شروع قطعی ها هر مرحله مشکلات مختلفی رو برای من درست کرد ما بازی های مختلف برای بازار خارجی و حتی داخلی درست میکردیم نابود شدن یک اپلیکیشن بازی، بیکار شدن ۱۰ نفر از نیرو هامون، فشار مالی سنگینی که رومه از چیزایی بود که این قطعی برای من دنبال داشت بعضی هاشو حتی نمینویسم ...

بعد از هزارجا رزومه فرستاد و دوندگی توی یه شرکت نرم‌افزاری کارآموزی قبول شدم. سه ماه کارآموزی داشت تموم میشد و احتمال استخدام و قرارداد بالا بود که دی ماه و قطعی سراسری از راه رسید و کل تیم ما منحل شد :)

قبل از دی برادر و خواهرم رو متقاعد کردم که پس اندازشون رو بیتکوین کنن چون با افزایش دلار و نابود شدن ریال، این بهترین راه حفاظت از داراییه. اونا هم دار و ندارشون رو تبدیل کردن، منم سهم خودم رو گذاشتم وسط (پول پیش خونه م) دی ماه اینترنت قطع شد،بهشون گفتم بذارید بمونه(بیتکوین هم ریخته بود) ولی این بار طولانی شدن قطعی اینترنت باعث دعواهای شدید بینمون شد و شدم عامل اصلی بدبختیشون. دلخوری و بی اعتمادی و ناراحتی و قهر. خودمم که بی خونه، آواره ی شهرستان وسط جنگ، بی کس تر از همیشه...

از دی ماه کسب و کار آنلاینم رسما تعطیل شد. با درآمدم پسرم رو کلاس های گفتاردرمانی میبردم و تمام امیدم به فروش سه ماهه اخر سال مخصوصا اسفند بود…