بحران انزوای دیجیتال

من یه جوونم ک چند ساله دارم برنامه نویسی کار میکنم تازه تونسته بودم وارد بازار کار بشم و به درآمد برسم ولی از دی ماه حدود چهار ماهه ک همه چیز تموم شده و دیگ کاری نمیشه کرد

با سلام، بنده یک پزشک مخترع یزدی هستم. داشتیم روند صادرات محصولمون به کشور های اروپایی رو پیگیری میکردیم که اینترنت یکهو قطع شد و طرف اروپایی هم قرارداد مارو بهم زد.

واقعا این همه روایت رو که آدم میخونه ی حس نمیدونم.. عجیب؟ بد؟ بهش دست میده! من ی بازی کوچیک بلاکچینی دارم که انتظار داشتم همون چند سال پیش کاملش کنم، اما خیلی به طول کشید و هنوز هم کلی کار مونده تا انجام بشه، و با این وضعیت نمیشه به node ها و کتابخونه ها دسترسی داشت قبلا اینکار واسم هیجان خاصی داشت، بخاطرش همه چی رو ول کردم، ولی حالا حس میکنم این همه سال رو... بیخیال اصلا نمیدونم چی بگم..! هر شب رو به ستاره ها و به این فکر میکنم که چه رویاهایی داشتیم هممون که حیف شدن.

دوستم خارج کشوره. دوتامون به هنر علاقه داریم، برای همین برنامه ریختیم یه پیج مشترک بزنیم کار های هنریمون رو به نمایش بگذاریم. هم برای دلخوشی هم یه پولی هم بگیریم. الان با قطعی اینترنت نتونستیم به برنامه هامون برسیم، و بالای یک ماه هست که از هم خبری نداریم.

کل کسب درآمدم آنلاین بود. نزدیک چهل روزه هزار تومن درآمد نداشتم و با پس‌اندازام سر کردم. فقط سه میلیون تومن برام مونده که برای یک هفته هم کافی نیست. علاوه بر اینا من افسردگی بسیار شدید و سابقه اقدام به سویساید دارم و شاید مسخره به نظر بیاد ولی تنها دلخوشیم دوستان آنلاین و گیم‌های آنلاینم بود. الآن توی این انزوا، بدون سرگرمی‌هام، بدون هیچی درآمد و وسط جنگ دارم واقعا از هم می‌پاشم و از شدت فشار عصبی و بی‌اشتهایی افسردگی ده کیلو کم کردم. نمی‌دونم چقدر دیگه بتونم دووم بیارم..

هربار آمدم یک جهشی به سایت یا پیجم بدهم، یه اتفاقی افتاد. با چه انگیزه‌ای آخه آدم هی از نو شروع کنه؟ بعد حرصم می‌گیره، فلان هنرپیشه و ورزشکار مدام تو اینستا استوری می‌گذارند و همۀ مسئولین هم که ماشالا تو ایکس فعالند. انگار نت فقط برای اونایی که باهاش زندگی می‌کردند، قطعه. دلم می‌گیره روایت‌ها را می‌خوانم. کاش گوش شنوا و چشم بینایی بود که این هزینه‌ها و آسیب‌ها را ببینه و کاری بکنه.