بحران انزوای دیجیتال

من یک دانش اموز کنکوری هستم که فایل و فیلمهای درسیم رو از تلگرام پیدا میکردم متاسفانه از وقتی نت قطع شده نه به هوش مصنوعی و هیچ چیز دیگه ای دسترسی ندارم و کلی از درسام عقب مونده در حالی که مسئولین سیمکارت سفید دارن و بدون توجه به ما مردم دارن توی اینستاگرام و توییتر کامنت میزارن

درحالی‌که با افسردگی دست‌وپنجه می‌زدم چندسال به بدبختی پس‌انداز کردم، هیچی برای خودم نگرفتم حتی یک کفش درست‌درمون نداشتم اما با هزار امید داشتم برنامه‌ریزی می‌کردم که از پاییز گذشته یک آنلاین شاپ راه بندازم خرجمو در بیارم که تو یک چشم به‌هم زدن دود شد رفت هوا. برای مقابله با افسردگیم هم کلی دوست خارجی پیدا کرده بودم و در انجمن‌های خارجی نویسندگی می‌کردم که خیلی حالمو بهتر کرده بود، حالا دیگه نه قلم دارم نه امید نه دوست نه درآمد نه هیچی.

به عنوان یک مترجم تازه کار که دوساله دارم کار میکنم، با هزار امید و بدبختی که این همه برنامه ریزی برای فصل بهار کردم نابودی کشیده شد. درسته خیلیا انیمه رو کارتون در نظر دارد ولی بنده با همین کارتون اندک درآمد و امید داشتم که کاملا نابود شد و حتی نمیدونم که چطوری قراره بعد از این ماجرا ها به کارم برگردم...

از هفده سالگی دچار بیماری ام اس شدم، اما تسلیم نشدم، تا مقطع دکتری زبان انگلیسی ادامه دادم، کنارش به صورت خودخوان تسلط کامل به زبان روسی و ترکی استانبولی هم پیدا کردم شروع به تدریس کردم.اما با پیشرفت بیماری دیگه بیرون کار کردن برام مقدور نبود. بعد از سالها تونستم به صورت آنلاین فریلنسی دانشجو از سراسر دنیا پیدا کنم.چون بایه پدر بازنشسته که عمل قلب باز کرده و مادری که شیزوفرنی داره و خواهر بزرگترم که بخاطر مراقبت از من دچار دیسک کمر شد زندگیم می‌گذشت و نبود نت زندگی را فلج کرد

من توی ۸ سال اخیر سعی کردم بیزینس رو رونق بدم و قبل از خاموشی کلاینت های زیادی در کشورهای مختلف داشتیم که در حال حاظر یک شکایت و حدود ۵۰۰ میلیون تومان عقب هستیم. البته تمام بچه های تیم هم تا اطلاع ثانوی تعدیل شدن

من یه سایت فروش آنلاین دارم یه درآمد بخور نمیری داشتم الان سه ماهه هیچی فروش ندارم محصولاتم نرم افزاری هستن چیزی نیست که بخوام بزنم روی سی دی کنار خیابون بفروشم