بحران انزوای دیجیتال

یکی از کارهایی که براش تلاش کردم و در حال تلاشم برنامه‌نویسیه، از قبل هم باید برنامه‌نویس‌ها کلی خرج وی پی ان میکردن برای دسترسی به خیلی از سایت‌های کاربردی، الان که اینترنت رو کلا قطع کردن، و اصلا فکر نمیکنن قسط وام‌ها، اجاره‌ خونه‌ها و ... چجوری باید پرداخت بشه.

حدود پنج سال طول کشید تا با هر روز تمرین و تمرین بتونم تا حدودی به مهارت در ترید برسم، حالا اینترنت قطعه و به هیچ کدوم از پراپ‌هام دسترسی ندارم.

سالها درس خوندیم که دانشگاه قبول بشیم روزی بتوانیم علاوه بر زندگی خود برای آینده کشور نیز کاری بکنیم از سال ۱۴۰۳ که وارد دانشگاه دندان شدم هیچ آموزشی ندیدم سراسر جنگ سراسر خاموشی یا نت وصل بود دانشگاه تعطیل یا دانشگاه بود نت قطع یا هر دو. هیچ چیزی نفهمیدیم و همینطور زمان میگذره. نه فهمیدیم دبیرستان چه شد نه دانشگاه و مهم تر از اون زندگی. با کمک اینترنت بعد مدتی تونستم یه مقدار از مخارج دانشجوییم رو با یوتیوب بدم که ۳ ماهه باز محتاج خانوادم.پاینده ایران✌🏻🦷💘

توی یه شهر به شدت کوچیک با ذهنای به شدت بسته زندگی میکنم و همزمان که داشتم برنامه نویسی یاد میگرفتم و به قولی دیگه گل عقل و هوشم بود و آماده استخدام بودم شروع کردم خوندن برای کنکور که دانشگاه تهران قبول بشم بتونم یه کار حضوری گیر بیارم یه بخور نمیر دستم بیاد. پر پر شدم، بچگیم و نوجوونیم به باد رفت جوونیم هم قراره به باد بره. همین برین دنبال تراکتور و زمین کشاورزی درس خوندن و تخصص اینجا فایده نداره.

امسال شتم اپلای می‌کردم. ۲ سال پشت کنکور خودمو حبس کردم تا دانشگاه خوب قبول شم، ۴ سال تمام زندگیمو گذاشتم تا معدلم بالای ۱۹ باشه، ۳ سال جاهای مختلف کار کردم مقاله نوشتم رزومه‌ام تکمیل شه. افشرده کنار کار کردن زبان خودم به سختی ظرفیت آیلتس گیر اوردم و امسال تا اومدم آزمون بدم به قطعی نت ۱۸ و ۱۹ خورد و آزمون کنسل شد به بدبختی اول اسفند آزمون دادم و دقیقا تایمی که داشتم مدارکمو برای دانشگاه میفرستادم جنگ شد. فرصتی که براش ۱۰ سال دویدم جلوی چشام نابود شد

موقعیت من خیلی کوچیک هستش دربرابر دیگران؛ امسال قرار بود آزمون مهمی رو بدم اما با قطعی به کلاسام نرسیدم و آزمون هام رو هم از دست دادم،از طریق یوتیوب روسی یاد میگرفتم که حالا اونم نمیتونم