بحران انزوای دیجیتال

به عنوان یک برنامه نویس مشغول رایزنی راجع به یک پروژه ی بلاکچین بودم و با از دسترس خارج شدن اینترنت آینده ی پروژه کاملن نامعلوم هست و نمی دونم که برای سال جدید چه برنامه ریزی مالی داشته باشم

من استفاده تفریحی ازاینترنت داشتم واوقاتم را پر میکردم وشاید من حس کسی که از اینترنت کسب کار داره را درک نکنم ولی ازوقتی اینترنت قطع شده انگار همیشه یه چیزی همراهم نیست یه چیز توی زندگیم گم کردم این روزا همش برام اعصاب خوردکنه هرروز پشت روز دیگه ای میاد ولی نه حس خوشحالی هست نه حس ناراحتی فقط ناامیدی ....

من یه آدم عادیم که کارش گره خورده به اینترنت، شرکتی که توش داشتم کار می‌کردم به‌خاطر قطعی‌های اینترنت چند ماه اخیر کلا بسته شد. ما ۳۰ تا کارمند که عموما تنها منبع درآمدمون هم از همین کار بود تعدیل شدیم! من و همه‌ی اون‌هایی که تو شرایط منن، موندیم با این بیکاری، با بیزینس‌هایی که می‌ترسن نیرو بگیرن (که البته حق هم دارن) با خورده مبلغ بیمه بیکاری که معلوم نیست کی بدن یا اصلا بدن با هزینه‌های کوچیک و بزرگ زندگی چه کنیم.

سلام، من یک انیماتور هستم و همیشه آرزوم این بود که هنرمندا از من سفارش بگیرن که بالاخره بعد از پنج سال انیمیشن سازی تو تابستون امسال مورد توجه هنرمندای خارجی شدم و باهام صحبت کردن که در روز خاص برای مناسبتی براشون کار کنم تا بتونم پول کافی برای بورسیه خارج از کشورم رو دریافت کنم و پیشرفت کنم. ولی حالا با قطعی نت همه ی برنامه هام از هم پاشیده و دیگه امیدی به آینده م ندارم

دانشجو ام پروژه دارم گروهی با دوستام و نیازه به هوش مصنوعی درخور نه این هوش مصنوعی خنگ محدودا

تازه بود که پس از حدود ۴ سال صبر و تلاش، تونسته بودم رسماً وارد بازار کار و شرکت مورد علاقه‌م بشم. ولی نیومده تعلیق شدم. حوزهٔ امنیت سایبری. حوزه‌ای که قبلاً هم به نفس‌نفس افتاده بود و حالا هم کلاً وارد کما شده...