بحران انزوای دیجیتال

درود من یک دانش آموز سال آخر دبیرستان هستم تو خانواده ما تنها کسی که تا این مقطع درس خونه فقط منم نمیدونم قراره چی بشه ولی من شکست خوردم دیگه وقتی اینترنت قطع شد دیگه هیچی ندارم که کمک حالم باشه هعی بازم امیدوارم برای شما بگذره

من ابوالفضلم ، حدودا دو سالی هست که دارم به صورت جدی برنامه نویسی رو یاد میگیرم و نیاز دارم تا سریع وارد بازار کار بشم ولی قطعی چند باره اینترنت سال قبل و امسال باعث شده که خیلیا تعدیل بشن و تعداد اگهی های شغلی خیلی کمتر بشه و همچنان تقاضا بالا!!! هر روز داره یه اپدیت جدید از هر فریم ورک و کتابخونه ای میرسه و دیگه خیلی امیدی به برنامه نویسی ندارم.

اولش ک قطع شد ، باخودم گفتم اوکی پلن عوض شد ، به جای پول دراوردن این چند وقت رو بریم استراتژی تست بگیریم خودمونو تقویت کنیم ، خوب هم پیش میرفت و اتفاقا میره(اهل ناامیدی نیستم)؛ شاید خنده دار باشه ولی الان دغدغه ام خودم نیست ، میشه مهاجرت کرد به این سرویسای داخلی برا درامد بخور نمیر ؛ ولی مشکل الان اعصابمه ؛ دیگه نمیتونم تحمل کنم این حجم از فشاری ک داره ب مردم تحمیل میشه ، من مهاجرت کنم یوتیوبر و دانشجو چیکار کنه !؟ اونی ک انلاین شاپ داره هم میتونه مهاجرت کنه !؟ غیر قابل تحمله

من دانشجو و برنامه نویس هستم بدون دسترسی به هوش مصنوعی واقعا کارهام همه روی زمین مونده

توی اتاق کوچیکم نشستم، لپ‌تاپ روبه‌روم بازه، ولی مثل سنگه… هیچ کاری نمی‌کنه. منم موندم این وسط، پروژه‌م نیمه‌کاره، deadline رو سرم، و من حتی نمی‌تونم جوابشو بدم. کاش یکی بود که می‌گفتم داداش… یه دقیقه فقط اینترنت رو وصل کن. همین یه دقیقه کارمو راه میندازه. زندگیم قفله رو همین یه دقیقه. پول موسی که شکسته بودم از اعصاب خوردی رو هنوز ندادم. استرسش افتاده رو قفسه‌ی سینم.آدم وقتی می‌دونه کارش گیره و هیچ کاری از دستش برنمیاد،له میشه کل زحمت یه ماه و نیمم دود شده،با ما اینکارو نکنید

من یک کاربر عادی اینترنت که تنها دلخوشیم همون گیم انلاینی بود که با رفیقام میزدم و یوتیوب گردی که بهم لذت میداد الانم که همچی از بیخ و بن قطعه من موندم و یه ادم توخالی بدون هیچ تفریحی🙂