بحران انزوای دیجیتال

دانش آموز کامپیوتر هستم.رشتم برام شبیه به جوک شده و اگر این اوضاع ادامه دار باشه آینده‌ی خوشی رو برای خودم و هم رشته ای هام نمیتونم تصور کنم.امسال کتابها تغییر کردن و منابع داخل یوتیوب بودن. از آپدیت نرم افزارها و آنتی ویروس ها که چیزی نگم. زیرساخت های داخلی بی هیچ عنوان پاسخگوی نیازهای مردم نیستش. اینترنت محدود به پیامرسان و اینستا گردی نیست! که با ایتا و روبیکا بخواید دهن مردم ببنید بگید ما تمام تکنولوژی دشمن رو بومی کردیم.جسارتا برای برنامه نویسی هم بستر بومی معرفی کنید!

منم یکی از هزاران برنامه نویسی هستم که به خاطر قطع اینترنت و تورم تعدیل شدم. الان دریایی از برنامه نویس های بیکار شده هست که براشون کار نیست. روی پروژه های شخصیم توی گیتهاب هم نمیتونم کار کنم. دلم برای کار کردن و آهنگ گوش کردن از یوتیوب تنگ شده. به امید روزای بهتر برای همه 🌱

یه کارمند معمولی تو ی شرکت معمولی بودم الان ۱۱۳۲ ساعته ک اینترنتا قطع و من از کار بیکار شدم.دخترم و ماشین ندارم ک خودمو با اسنپ و ... تا وقتی ک اینترنت ها وصل شه مشغول کنم .قراره بود اواسط اردیبهشت،عقدمون باشه از وقتی بیکار شدیم پول ی کافه رفتن رو نداریم چه برسه یه محضر رفتن،دلخوشیم خوندن زبان ایتالیایی با دولینگو بود ، گشتن تو پینترست و حسرت خوردن برای عکس هایی ک اگه تو ایران نبودم میتونستم زندگیشون بکنم ، باعث‌وبانی این روزامو نمیبخشم:)

دانشگاه خوبی درس خوندم. بعد از دانشگاه برخلاف اکثر دوستام موندم تا بتونم اینجا یه چیزی بسازم. از ۱۱ دوست خوابگاهیم ۹ نفر از ایران رفتن. گروه بازی‌سازی راه انداختم. بعد از قطعی این چند ماه اینترنت دیگه شریکم هم از ایران رفته و من موندم با یه عمر تلف شده و آرزوهای بر باد رفته. صرفا دوست داشتم توی ایران کار راه بندازم و درآمد و سرمایه‌گذار خارجی داشته باشم. دوست داشتم تو کشور خودم درخت بکارم.

من دانشجوی پزشکی هستم و ما از آپتودیت برای اینکه بدونیم چه درمانی و به چه اندازه ای برای بیمار باید داده بشه استفاده میکنیم.با قطع اینترنت متاسفانه جایگزین مناسبی برای این بستر وجود نداره و ما کمبود این امکان رو در کنار خیلی از امکانات دیگه مثل هوش مصنوعی و فایل های درسیمون که در دسترس نیستند،احساس میکنیم.

من پیج فروش آنلاین داشتم که با کلی زحمت و شب نخوابیدن تونسته بودم به درآمدی برسم که الان ۵۰ روزه فروشی نداشتم 😭