بحران انزوای دیجیتال

تازه از طریق شروع به یادگیری بازار ها ی مالی کرده بودم و میخاستم یه منبع درآمدی برای خودم داشته باشم اما با قطع اینترنت خیلی ناامید و افسرده شدم

من بیمارم و جراحیم در ایران امکان پذیر نیست در قطعی اینترنت نمیتونم با پزشک‌هام در ارتباط باشم و باید خونمونو بفروشیم که پول عملم جور شه، هر روز و هر شب دارم درد میکشم و آرزو مرگ‌ میکنم حتی پولشم باشه نمیتونم برم و تمام این مدت بیماریم شدیدتر شده

رشته ای که چهار ساله دارم توش درس میخونم گرافیکه(سه سال دبیرستان دوترم دانشگاه) که کلا با اینترنت سروکار داره و کلا همیشه از اینترنت ایده میگرفتم برا انجام کارام اما با سومین فطعی اینترنت امیدم به این رشته از دست رفت و منتظرم یه مدرک کوفتی بگیرم ازین رشته تغییر رشته بدم و خودمو زجر کش کنم تا یه مدرک دیگه جور کنم برم سرکار دولتی

من یه دانشجو ام که با هزار بدبختی تو زمینه برنامه نویسی فعالیت میکردم و درامد مورد نیاز برای زنده بودنو در میاوردم تو این 49 روز حتی 1 ریال هم درامد نداشتم و الان حتی پول بلیط اتوبوس هم ندارم به معنای واقعی

سلام.. من یه دانشجوی دکتری ام که ترمی هشتاد میلیون پول هر ترم از پایان نامه ست... پایان نامه ای که برای نوشتنش به اینترنت جهانی و مقالات و هوش مصنوعی نیاز داشتم اما با قطعی نت اون هشتاد میلیون شهریه ی این ترم به باد رفت چون حتی نتونستم یه قدمشو پیش ببرم. ارتباطمون با دوستا و فامیلایی که مهاجرت کردن هم قطع شده (حتی دوستای داخل چون تلگرام نداریم)... این زندگی برای ما هم که خواستیم درس بخوانیم و مملکت رو بسازیم هم سراسر تلخ است... به لطف ارباب هایی که مارو رعیت می بینند

سعی کرده بودم یوتیوبری رو شروع کنم و ویدیو مو ساخته بودم تا اپلود کنم چون میخواستم داخل خانوادم ثابت کنم کسی هستم و درسته راه زیادی داره ولی خب اما اینقدر سریع قطع اینترنت باعث شد بفهمم اولین کاری که برای بهتر شدن وضع زندگی در ایران کرد مهاجرته