بحران انزوای دیجیتال

امروز مدیرمون گفت دوباره جنگ بشه باید تعطیل کنیم. کسب‌وکار حدودا ۱۵ ساله رو که تمام این مدت عمرم رو روش گذاشتم رو. ۲۹ اسفند مجبور شدم به دو نفر بگم که متاسفانه باید باهاشون قطع همکاری کنیم. ما حقمون این نبود.

من طراح سه بعدی هستم، این بازار کمی رقابتیه و گاهی کمی طول میکشه تا مشتری خودت رو پیدا کنی. من چند مشتری غربی پیدا کردم و با هزار طرفند تونستم پولم رو ازشون بگیرم و نقد کنم. این اواخر هم داخل یک شرکت آمریکایی به عنوان طراح محیط قبول شدم که اینترنت متاسفانه قطع شد و من کمی از پروژه‌ها رو تونستم جلو ببرم. شاید بشه کانفیگ های گرون قیمت خرید و کار رو جلو برد ولی من ترجیح میدم فعلا تو بازار خسته داخلی کار کنم تا اینکه اینترنت فقط برای خودم باز باشه. روز‌های بهتری خواهد آمد.

تازه داشت همه چی یواش یواش اوکی می‌شد. تازه داشتم یه ذره به چیزی که دلم میخواست می‌رسیدم. ولی خب شغل دیجیتال داشتن تو ایران گناه کبیره‌ست. سه بار قطع شدن اینترنت فقط ضربه مالی نزد بهم، ضربه روحی هم زد.

دخترم اینستا فروش کیک داره و کمک خرجم تو زندگی بود تا اینکه اینترنت قطع شد‌. دیگه الان پول بنزین هم از من میگیره

من تمام کار و شغلم وابسته به اینترنت بود حالا هم که قطعه من فقط تا ۱۰ روز دیگه پول دارم بعدش دیگه هیچی ندارم خدایا خودت کمکم کن

من معلم موسیقی هستم که مجبور شدم به دو علت آنلاین درس بدم اول بخاطر مشکلات کرایه خانه مجبور شدم به شهری دور مهاجرت کنم و دوم اینکه بخاطر مشکلات جسمانی بعد یه عمر و‌ سر پیری کارم آنلاین شده که بخاطر قطع اینترنت تمام شاگردهایی که یه عمر با زحمت بسیار جمع شون کرده بودم رو از دست دادم عاشق این سرزمین هستم و نه معترض سیاسی . فقط سوالم از مسئولان کشور این هست که آیا از حال ما مردم این دیار خبر دارن ؟؟؟؟؟؟