بحران انزوای دیجیتال

من یک دختر جوون و شاغل. قطعی اینترنت تاثیری روی درآمدم نداشت ولی اینترنت بخشی از زندگیم بود. یعنی از وقتی که یادمه اینترنت توی زندگیم بود.بهش عادت کردم و حالا با قطع بودنش انگار بخشی از زندگیم کم شده. در فضای مجازی دوستان زیادی داشتم، اینستا یوتیوب جزو سرگرمی هایم بود. من با تمامی هوش مصنوعی ها کار میکردم و این اواخر بخش زیادی از زندگیمو گرفته بود. حالا با نبودش دارم خیلی اذیت میشم

کلی کتاب صوتی تو تلگرام داشتم داشتم زبان یادمیگرفتم ترید منبع درامدم بود دسترسی به هیچکدومشون ندارم 50روزه مثل مرده ها دارم زندگی میکنم چون بیکار شدم و احمق هم شدم چون حتی یه سرچ ساده هم نمیتونم انجام بدم و چیزای جدید یاد بگیرم این روزا که داره میگذره عمره ماس که دیگه برنمیگرده

تنها دلخوشی من که شب و روزم رو باهاش می‌گذروندم اینترنت بود چون هرچی کار میکنم و تلاش به هیچ جای نرسیدم و نمیرسم تنها سرگرمی و چیزی که امید به زنده بودنم رو نگه می‌داشت ازم گرفتن خیلی ....😔

مسیر پیشرفت زندگیم ذره ذره کند و متوقف شد. یادگیری ها، پروژهای برنامه نویسی، ایده های جدید و .... به وسیله ابزارهایی مثل مایکروسافت تودو و ترلو هم داشتم به وظایف و کارای روزمره خودم نظم میدادم که این نظم هم یک ماه بیشتره که از هم پاشیده و همه کارا و ایده هام اونجا مونده و دسترسی بهشون ندارم.

تازه داشت ترید دستم میومد و پول درمیاوردم ولی وقتی که یک لحظه بعد از هفته ها ولتم بالا اومد دیدم پولم صفر شده و یک نفر بهش ورود کرد و تمام پولامو برداشته، در کنارشم داشتم با یوتیوب و میمو (آموزش برنامه نویسی) پایتون و کارای بک‌اند یاد میگرفتم که همه بر باد فنا رفت

مقاله ای که برای ژورنال خارجی فرستاده بودیم به دلیل اینکه یک ماه جواب ریوایزشون ‌رو ‌ندادیم ریموو شد :)