بحران انزوای دیجیتال

من کارم توی امبدد سیستم هاست و از لحظه ای که نت قطع شد لنگ گیتهاب ام

دوست دخترم ۶ ماه پیش واسه ارشد رفت کانادا. توی این ۱۲۳۴ ساعت گذشته فقط دو بار تونستم در حد چند دقیقه باهاش حرف بزنم.

من گیمر بازی کردن نسبت به اون کارها و اولویت هایی که دارید برای وصل شدن اینترنت واقعا چیز ضروری نیست ولی واسه کسی که کل سرگرمیش بازی و اینستاگرامه خیلی خیلی ضروریه مگه نه؟!!... یک انسان در هر نقطه از جهان حق اتصال به اینترنت بین المللی رو نداره؟!!!!.....

نمی‌تونی مقاله سرچ کنی، نمی‌تونی آموزش باکیفیت ببینی، نمی‌تونی چنددقیقه سرگرم بشی، نمی‌تونی موزیک گوش کنی، نمی‌تونی اخبار به‌روز رو دنبال کنی، نمی‌تونی با دوستات ارتباط برقرار کنی، نمی‌تونی فرار کنی. نمی‌تونی فرار کنی. نمی‌تونی فرار کنی. دیگه برام نتیجه‌ی هیچ‌چیز مهم نیست. تنها منتظر مرگم. فقط مرگ می‌تونه من رو از جهنم وحشتناکی به اسم ایران نجات بده.

نه کاری مونده که انجام بدم نه امید به آینده ای برای آدم میمونه نت هم که نیست از کار و زندگی افتادیم باید از صبح تا شب کاری انجام بدم که حتی یک دهم اون کار اولیه من هم نمیشه من هم مثل همه

بعد از ملی شدن اینترنت ی پسر تنها و بی حوصله شدم دل خوشیم بازی کردن و اینستا گردی های موقع خواب بود که پر پر شد! دوستای دیسکوردم هم نیستن و نمیدونم کجان اونا تنها دوستام بودن! الان تنها کارم نگاه کردن به سقف بالای تختمه و هیچ تفریحی ندارم...