بحران انزوای دیجیتال

من دانشجوام، شغل اصلیم دست‌فروشی بوده اما چند ماهیه که تو یه آژانس تبلیغاتی مشغول کارآموزی سئو شدم. متوسط درآمدم به 3 تومن هم در ماه نمیرسید اما دلخوش بودم و به خاطرش روزانه بیش از 8 ساعت کار میکردم و آموزش میدیدم. درآمد حداقلی ام هم رو هوا رفت. نمیدونم. هی خودم رو بخاطر این تصمیم سرزنش میکنم اما میخوام همچنان هرچی آموزش که بتونم به دست بیارم دنبال کنم به امید روزی که نت وصل بشه. دلم نمیخواد تو بله و ایتا ادمین بشم.

برنامه نویسم، تمام زندگیم دوییدم و الان تو این شرایط انگاری همه کارام پوچ بوده انگاری کلی تلاش کردم برای هیچی،برای اینکه ساده ترین چیزهارو به سختی داشته باشم..و ناامید ترینم الان.

آموزش مجازی موسیقی میدادم ولی با قطع نت دیگه نتونستم.

دلم دیگه برای خودم نمیسوزه، برای برادر کوچیکترم میسوزه که اون حتی نتونست بچگی کنه، نه یوتیوبی، نه اینستاگرامی، هیچ هیچ هیچ

دیشب حالم خیلی شدید بد شد و کارم به متخصص قلب کشید، مشخص شد از استرس بوده و قلبم طوریش نیست پول دکتر قلبم رو مجبور شدم قرض کنم! نمیدونم تا کی میتونم از نظر روانی دووم بیارم

انلاین شاپ چاپ کتاب زبان اصلی و مانگا دارم(داشتم؟) و دو ماهه بیکار شدم. خیلی از سفارشات‌مون عناوین جدید و تازه بودن و نشد قبل از جنگ فایل کتاب و جلد رو کامل دانلود کنیم، حداقل دویست تا سفارش رو دستمون مونده که نتونستیم آماده کنیم چون دسترسی نداشتیم. هر روز زنگ میزنن مشتری ها اعتراض میکنن چرا خب فیلترشکن نمیخرین کار ما رو راه بندازین. شاپم تازه جون گرفته بود و الان دیگه پس اندازمون ته کشیده.