بحران انزوای دیجیتال

من از طریق بازی های رایانه ای داشتم کسب درامد میکردم وزندگی ام را می چرخاندم اما حالا چی ؟ باید بشینم صدای جت هایی که از رو سرمون هر روز رد میشرو گوش بدم و ببینم کجا رو کی زده کی مرده کی زندست با موجودی 910 هزارتومان :)

امروز جمعه ۶ مارچ، ساعت ۱۰ و نیم شب قرار بود با گروهی از دوستام فصل جدید بازی Path Of Exile رو بازی کنیم تا ازش پول در بیارم و بتونم اجاره فروردین و اردیبهشت رو بدم. از اول دی که از شرکت قبلی اومدم بیرون نتونستم کار پیدا کنم چون همه چیزایی که بلدم مربوط به اینترنته. فقط میخواستم دویست دلار برای اجاره خونه و خرج دو ماهم رو در بیارم تا بتونم توی این فاصله کار پیدا کنم ولی حالا تقریبا سه برابر مقدار عادی میخوابم چون خیلی خیلی افسرده شدم. حتی حال ندارم به مشکلاتم فکر کنم.

حس اسارت خیلی بده.. کار من خیلی به اینترنت ارتباطی نداره. ولی فکر اینکه حقم رو ازم گرفتن خیلی تحقیرآمیز و عصبانی کننده است. ارتباطات و تفریحاتم مختل شده. اون هم حق من بود و هست

من یه جوون تازه فارغ التحصیل شده‌ام که تمام کار و تفریحم وابسته به اینترنته، داروی افسردگی میخورم و به خاطر اینکه فکر و خیال نکنم و کثافت های زندگی روزمره فرار کنم همیشه توی فضای مجازی بودم چیزی نیست که افتخار کنم بهش ولی کمکم می‌کرد، الان رو به روز حالم بدتر میشه، پولی هم در نمیارم و در انزوا بیشتر فرو میرم.

حوصله م سر رفته و نمیتونم زمان غذا خوردن یوتیوب نگاه کنم. شاید فکر کنید این به اندازه ی روایت دیگران مهم نیست، ولی من رو خیلی اذیت میکنه.

معلم زبان آنلاین و مترجم. امسال برای سومین بار درآمدم قطع شد. نه تنها وسیله کارم از بین می رود، شاگردها هم دیگر دل و دماغ کلاس آمدن ندارند. قسط هایی که عقب می افتند، درآمدی که در این گرانی هیچ می شود و من فکر می کنم مگر می شود اینترنت که مثل برق و بنزین برای کار و زندگی ما حیاتی است اینقدر راحت قطع شود.