بحران انزوای دیجیتال

پدر من یک هفته است که بخاطر نبود اینترنت کارش خوابیده. پیشنهاد می ده که فعلا بجای سه وعده در روز، روزی یک وعده بخوریم. من هم دیگر نمی تونم پول درس و تفریحاتم را بدهم. زندگی به طور کامل استپ شده. هشت روز است توی خونه گیر کرده ام. پول آدامس هم ندارم.

قطع اینترنت مانع اطلاع رسانی درست و به موقع در مورد اهداف حمله میشه، در بی خبری و اضطراب اینکه هر لحظه ممکنه هشدار تخلیه برای محل سکونتمون صادر بشه میگذرونیم! همینطور عدم دسترسی به مسیریاب های معتبر و دقیق امکان فرار رو ازمون سلب کرده

من یه برنامه نویس وب هستم برای یه شرکت خارجی کار می کردم چند تا وی پی اس هم خریده بودم برای آینده و یه شغل جدید که به هیچ کدوم دسترسی ندارم شرکتی هم که خریدم می گه وی پی اس من کار می کنه تو دسترسی نداری.. الان با نبود درآمد و مستأصل شدم و فکر می کنم چه قدر دیگه قراره ادامه پیدا کنه

در ایران ما؛ سیستم هشدار و آژیر جنگ نداریم، پناهگاه هم نداریم. جنگه ولی اینترنت هم نداریم. مگر میشود در بحرانی ترین شرایط جریان ارتباطی و اطلاعاتی رو روی هموطنت ببندی؟! یعنی من حق خداحافظی از عزیز خارج از ایرانم رو قبل از مرگ هم ندارم؟ بستن آخرین جرعه از اتصال انسانی به روی نود میلیون انسان از یزیدی ترین اعمالی بود مه میتونستید بر سر ما بیارید. عشق من نشد که ازت خداحافظی کنم پس اینجا برایت می نویسم. خدانگهدار؛ ببخش که در کشوری به دنیا آمدم که در دسترس بودن برام یک انتخاب نبود

روایت یک جوان 27 ساله که در سال 1404 ERROR با مبلغ بدهی 400 میلیونی و نگم برات قرض و بدهی و ورشکستگی کسب و کار بعد از اینهمه اتفاقات آخرالزمانی امسال باید بره گوشه زندان تا پرونده بدبختی هاش تکمیل بشه . بازم خدا رو شکر :) که تنم سالمه میتونم تو زندان یه چند سالی دوام بیارم .

خستم ، ی دانش اموز شدیدا خسته کنکوری که مغزش از هزاران بحران اقصتادی و اجتماعی و سیاسی که فقط از بی خردی حکام بوده و هست ، درد میکنه لعنتی ها ، تنها پناهگاه ذهن خستم اینترنت بود!