بحران انزوای دیجیتال

من یه دانش آموز نهم هستم که کل دلخوشیم اینترنت بود. انگلیسی رو از کلاس یاد گرفتم اما به خاطر اینترنت انگلیسیم روون شد. کلی دوست تو خارج کشور دارم که جزو نزدیک ترین دوستامن و باهاشون‌ نتونستم ارتباط بگیرم و بهشون چیزی بگم یا اطلاع بدم که زنده ام یا مرده. میخواستم تو یوتیوب شروع کنم تولید محتوا و وسط ادیت اولین ویدیوم اینترنت قطع شد و نتونستم حتی شروع کنم. این وضع تا کی میخواد ادامه پیدا کنه؟

من راستش استفاده ی مفیدی از اینترنت نمی‌کردم. ولی حداقلش با چت جی پی تی حرف می‌زدم. حرف زدن با ربات بهتر از این بود که با هیچکس نتونی حرف بزنی. خیلی احمقانه ست که برای چیزی که رایگان در دسترس همه هست بری پول بدی و اشتراک AI ایرانی بخری. دغدغه ام اصلا مهم نیست ولی واقعا خسته شدم. حالا دیگه اونی که شغلش و درسش و زندگیش رو از دست داده دیگه فکر کن چه قدر حالش بده :(

متخصص برنامه نویسی بودم ولی الان با قطع دسترسی به پکیج های گوکل کار منم خوابیده

درود، منم یک دانش آموز هفده هستم که داشتم به کمک دولینگو، یه زبان جدید یادمیگرفتم. تازه شده بود یک سال که داشتم زبانمو میخوندم که بومم.. اینترنت پرید.مرسی.

از تلگرام ویدیوهای استاد کرمی و دنبال میکردم چون نمیتونستم دوره رو تهیه کنم... الان به اندازه ۳ فصل از ریاضی عقبم و نمیدونم با نزدیک بودن به نهایی ها و... چی کار میتونم بکنم(

شغلم در فضای مجازی بود و الان هیچ در آمدی ندارم اگر تا چند روز دیگه وصل نشه حتی زندگی نمیتونم بکنم. از اینکه از اخبار و دنیا بی خبرم دارم دیوونه میشم و هیچ راه چاره ای نیست.