بحران انزوای دیجیتال

مادر بنده مریضه و پدرم خارج از کشوره ، من شغلم تماما وابسته به اینترنت بود چون یک دانش اموز ۱۷ ساله ای بودم که بخاطر دراوردن خرج مادرم درس رو گذاشتم کنار و به همین خاطر کسی بهم شغلی نداد ، هزاران بار تلاش کردم اما هیچ جا استخدام نشدم .. یک سال پیش یه شغل مناسب با حقوقی بخور نمیر پیدا کردم داخل گوشی و در کنار اون ادمین انلاین شاپ شدم تا به الا که تونستم خیلی از داروهای مادرمو با اون بخرم حتی قبل از جنگ من خرج خونه رو میدادم ولی الا که اینترنت قطعه ، هم روزی ماقطع شده هم خوراک.

مدیر سایت هستم واقعا سه ماهه بدون هیچ درآمدی هستم ، گرافیست و تدوینگر و پشتیبان ها رو اخراج کردم متاسفانه

۴ ساله کارم سئوعه و اولین ضربه ی بسته شدن گوگل (و سایر ابزارهاش مثل سرچ کنسول، انالیتیکس و ... / از هوش مصنوعی ها که دیگه نگم براتون) به من و همکارام توی حوزه دیجیتال مارکتینگ میخوره. هم توی یه مجموعه به صورت نیمه حضوری شاغلم و هم سئوکار ریموت (دورکار) یه مجموعه صنعتی ام (یا بهتره بگم بودم) و الان دوماهه که من و همکارام عملا هیچ کاری نمیتونیم انجام بدیم

با استفاده از تردینگ ویو هر روز ارزهای دیجیتال که رشد داشتن ارزیابی میکردم و ترید کم اما حساب شده ای انجام میدادم اونم بعد از ۵ سال تجربه . توی یوتیوب هم آموزش های جدید و راه های جدید یاد میگرفتم . حالا چی ...

دانشجوی ترم آخر کارشناسی هستم. داشتم برای کنور ارشد آماده میشدم و به خاطرش از کارم استفا دادم.تنها منبعم یوتیب و تلگرام بود. دوماهه هم بیکار شدم هم نتونستم درس بخونم

سلام من امسال سال دوم متوسطه دومم رو میگذروندم توی هنرستان. تمام سال های راهنماییم رو با امید رشته مورد علاقم گذروندم و حالا بعد از مجازی شدنش حتی نمیتونم از اینترنت استفاده کنم تا رفرنس پیدا کنم برای طرح هام. هنرستانی ها رسماً همه دریاچه روی پینترست و این حرفا می‌چرخه.