بحران انزوای دیجیتال

درود به همگی؛ من تنها سرگرمیم اینترنت بود،از سر کار میومدم خونه، میرفتم یوتیوب و اینستاگرام و تلگرام و.... سرگرم بودم،من بچه پایینم قشر ضعیف جامعه،نه خونه دارم، نه ماشین،نمیتونم برم مسافرت همش باید سر کار باشم، تنها سرگرمی من اینترنت بود :( ما تو دوره ی بدی از تاریخ به دنیا اومدیم،متاسفم که ایران به دنیا اومدم،متاسفم که دارم نفس میکشم توی این کشور :(

بیست و پنج سالمه و به صورت تخصصی تولید محتوا، ادمینی و تبلیغات انجام میدادم و کارم تازه داشت میفتاد روی دور.پروژه‌های خوبی داشتم، حتی این آخریا پروژه خارجی با درآمد دلاری گیرم اومده بود. الان از وقتی نتا قطع شده فقط از جیب دارم میخورم و هرچی پس انداز داشتم رو الان دارم قسط میدم چون ماهی ۱۵ تومان قسط دارم و فعلا یه کاری پیدا کردم و توی یه شرکتی شیفت شب از ۱۲ شب تا ۸ صبح به عنوان نیروی پذیرش وامیستم. امیدوارم زودتر درست بشه همه‌چی (:

برنامه نویسم بخاطر قطعی اینترنت شرکت تعدیل نیرو کرد الان دو ماهه بیکارم پروژه هم ندارم توی خرجای اولیه زندگیم موندم

یه خانومی رو توی اینستاگرام فالو داشتم که سرطان داشت. همسرش فوت شده بود و یک دختر بچه ۸ و ۹ ساله هم داشت. این خانوم با وجود ضعف جسمی ناشی از شیمی درمانی می‌شست پای چرخ خیاطی و عروسک‌های پارچه‌ای می‌ساخت و میفروخت تا خرج خودش و دخترش و درمانش رو در بیاره. از موقع قطعی نت مداوم دارم به اون خانوم و زندگیشون فکر میکنم...

منم یکی که تنها دلخوشیش تو این روزگار اینترنت و یوتویبش بود برای کنکور هنر همونم ازش گرفته شد

میخواستم مهاجرت کنم ولی برای ترجمه و گرفتن مدارکم و نتایج آزمون هام و پیگیری چیزام (تقریبا همه چیز) نیاز به اینترنت داشتم و پول رو به زور و با صدتا بدبختی جور کردم و حس میکنم زندگیمو باختم و قرار نیست دیگه هیچوقت این شانس رو داشته باشم و زندگیمو باختم .