بحران انزوای دیجیتال

من ۱۲ ساله که برنامه نویس وب هستم. و از دی ماه دیگه کار نکردم. و با قطع بودن اینترنت دارم به یه شغل دیگه فکر میکنم. هرچند همون هفته اول بهم پیشنهاد اینترنت پرو دادن ولی بخاطر اینکه اینترنت طبقاتی رو قبول ندارم ترجیح دادم نگیرم. حتی به قیمت از دست دادن شغلم.

من یک آزمون استخدامی در پیش داشتم خیلی از منابع و جزواتم داخل تلگرام سیو کرده بودم. با قطع اینترنت دسترسی به اون ممابع خاص برام قطع شده در حالی شاید کمتر از چند پاهه دیگه موعد آزمونم برسه.

من توی توییتر نقاشی می‌کشیدم و می‌فروختم و حتی با چندتایی از دوستانم روی بازی های دوبعدی کار میکردیم ، بخاطر قعطی اینترنت من درآمدم رو از دست دادم ، و حالا حتی پول ندارم برم برای خودم چیپس بگیرم ، برای یک سلمونی ساده از خونواده ام درخواست پول میکنم

من برای یادگیری برنامه نویسی نیاز به یوتیوب دارم و اینترنت رو بستن):

دانشجوی داروسازی دانشگاه تهرانم،به لطف قطع اینترنت، پروپوزال رفته هوا!داشتم دیپ‌لرنینگ کار میکردم که اونم رفت هوا،استانی که هستم هم گروه تبادل شیفت نداره و بیکارم و بی‌پول و عملا برای همه‌چی در رنجم!علاقه داشتم به آهنگ متال و EBM که اصلا پیدا نمیشه دیگه!اپهای ورزشیم هم کار نمیکنن و ایضا دیگه حتی نمیتونم با دختری که تازه آشنا شده بودیم حرف‌بزنم! درست یک بی‌همه‌چیز گم‌شده در تاریخ!

به ضرب و زور با هزینه های زیاد یه شاپ راه انداختم بعد تلاش ها و بیخوابی های زیاد با دو بچه نت قطع شد ،بارم گم شد و الان چون نمی‌خوام تو بله فعالیت کنم واسه روزی پونصد اسنپ میرم .