بحران انزوای دیجیتال

از دی ماه تا الان که بیشتر از ۱۰۰ روز میگذره نتونستم درست حسابی با دوست صمیمیم که اروپا زندگی میکنه ارتباط بگیرم. به جز اون چند روزی که نت ها با کلی تداخل وصل شد، و چند باری که با کلی هزینه بهش زنگ زدم نتونستم هیچ خبری ازش بگیرم. از مهاجرت اون ۵ ساله که میگذره و هیچ وقت اندازه الان رفتنش حس نشده بود. توی ۲۰ سالی که با هم بزرگ شدیم عادت داشتیم هر روز با هم ارتباط داشته باشیم . دلم خیلی براش تنگ شده. نمیدونم چیکار کنم. حتی نمیدونم حالش چطوره

من یه مادرم که فرزند شیر خوار دارم گاهی از اینترنت و یوتیوب دستور پخت غذا های مخصوص نوزاد رو دنبال میکردم ورزش های مخصوص نوزاد واقعا اینترنت حق همه انسان هاست پیر جوون بیکار شاغل پولدار فقیر نداره همه انسان هستیم و این حق همه ماست

از زمان قطعی اینترنت کسب و کارم که دوتا پیج کاری بودن متوقف شده از دی ماه تقریبا کسب درامدم متوقف شده با دو میلیارد بدهی فقط برای فروردین از طرفی محاصره باعث شده که متریال کارم که وارداتیه کمیاب و گرون بشه و عملا باید نگران تموم شدنش باشیم و این یعنی نابودی تولیدی با ده نفر شاغل زن سرپرست خانوار

من یه معمارم، تو یوتیوب آموزش های باکیفیت میدیدم، در مورد موضوعای مختلف تحقیق میکردم، توی پینترست نمونه کار میدیدم و توی لینکدین کانکشن میساختم که یه روزی شاید پروژه بگیرم. هر چی برنامه ریزی برای آینده داشتم داره پر پر میشه. تمام برنامه ام این بود بتونم از طریق مهارت هام اینترنتی کسب درآمد کنم که الان باید با همش خداحافظی کنم

من تمام سرمایه‌م رو برای تبلیغات تو تلگرام گذاشتم و حالا که باید بازدهی میداد نت رو قطع کردن، حالا من موندم و کلی بدهی و اون هزینه‌هایی که کردم و به باد رفت. این نیست رسمش..

چنتا مشتری داشتم همشون از طریق دایرکت بیعانه واریز کرده بودن نمیدونم پول مال کدومشون بود که حتی پس بدم