بحران انزوای دیجیتال

من شرکت تبلیغاتی با ۴۰ نفر کارمند داشتم که متاسفانه از دی ماه درامدمون صفر شد و مجبور شدیم همه رو اخراج کنیم توی این وضعیت

با اینترنت دسترسی به منابع انگلیسی دندانپزشکی داشتم و به واسطه شم میتونستم درس بخونم و برای قبولی در آزمون ملی شانسی داشته باشم. الان حتی به عنوان کارآموز وسایل دندانپزشکی هم نمیتونم پیدا کنم بدون اینترنت. پولی هم ندارم که اینترنت رانتی بخرم و حتی اگر داشتم هم نمیخریدم. شرمندۀ خانواده و دوستانم هستم

به عنوان یک دانشجو به کوچکترین چیز مثل ویکی پدیا هم دسترسی ندارم چه برسه به منابع معتبر و مقالات علمی

من یه دانش اموزم که از ۱۸ دی ماه تا الان نتونستم درس بخونم،دسترسی به اعضای خانوادم که خارج از کشورن ندارم،دوره هایی که خریده بودم حتی دسترسی بهشون ندارم. واسه امتحانای نهایی و کنکور ام دیگه امیدی ندارم و فقط میخوام با پاس شدن بگذرونمشون. حتی درامد کوچیکی که از سایت های خارجی داشتم رو هم‌دیگه ندارم! و فکر نمیکردم منی که کلی کلاس میرفتم و برنامه داشتم برای زندگیم یه روز برسه از صبح تا شب زل بزنم به سقف اتاق و هیچ کاری نکنم...

دانشجوی کامپیوترم و تازه چنل یوتیوبم رو راه اندازی کرده بودم. همه زحمتی که برای چنلم کشیده بودم بر باد رفت. همیشه خیلی چیزا میخواستم یاد بگیرم و خودمو رشد بدم، اما این بی نتی از همه نظر محدودم کرده.

قصد مهاجرت داشتم. تمام برنامه هام‌بهم ریخت. گفتم اشکال نداره درس ادامه میدم حداقل تو کشورم کاره ای میشم. اینترنت قطع کردن نه دسترسی به مقاله ،سایت های خارجی هیچی. این همه مردم کار هاشون از دست دادن دلتون برای هموطن خودتون نمیسوزه؟