بحران انزوای دیجیتال

طبق رسم ادب:سلام من معلم یک روستای محروم در بیابان های شمال شرقی کشور هستم.در این روستا تنها هستم و آنتن و اینترنت به سختی بالا میومد،با این وجود هم کمک حال من تو تدریس بود هم یک ابزاری که تنهاییام رو باهاش پر میکردم.الان فقط کارم شده خواب و غذا و خواب و غذا ،دروغ نباشه در کنارش یکم کتابم میخونم ولی واقعا داریم دیوونه میشیم :) به امید روزای بهتر 🕊️ الهم عجل الولیک الفرج💔

من محصل هستم، تمامی داده های خودم رو توی سرویس های ابری کلان مثل تلگرام ذخیره میکنم، در واقع نیمی از زندگی من توی سرورهای تلگرام ذخیره شده بود؛ الان همشون رو از دست دادم.. من به تازگی ترید رو شروع کرده بودم، ولی در همین ابتدای یادگیری ضربه سنگینی به من وارد شد.. این زندگی زیبای توی آرزو هام نیست و مقصرش هم من نیستم..💔

سال‌ها تلاش، سه تا کار میکردم تا شاید خودمو بالا بکشم که دو تاشون کامل وابسته به اینترنته. خداشاهده بیشتر از ده ساله که هیچ روزی کمتر از ۱۸ ساعت کار نکردم. و حالا پوف. خلاص، حاصل سال‌ها زحمت به فنا رفت. شاید مسخره باشه، ولی استریک دولینگویی که تا حالا سه بار صفر شده (۹۸,۴۰۱,۴۰۴) یه جورایی برام نماد به فنا رفتن زحمتامه. هی نابودمون میکنن، هی مثه‌ دیوونه‌ها دوباره از صفر شروع میکنیم. ما به فنا رفتگان نفرین شده جبر جغرافیاییم.

کارم طراحی و سئو وب سایته همه چی به هم ریخته گوگل وب سایت های ایرانی رو ایندکس نمی کنه ssl رو نمی شه تمدید کرد. اعتماد کسب و کارها برای سرمایه گذاری از بین رفته ......

من کار سئو می‌کنم و با چندتا شرکت همکاری می‌کردم، بعد از قطع شدن اینترنت دیگه مشتری ندارن که لازم باشه روی سئوی سایت‌هاشون کار کنند و به همین علت شغل من با خطر مواجهه، نه‌تنها اون شرکت‌ها و سایت‌ها، وقتی اینترنت نباشه، مشتری هم وجود نداره و من کلا باید دنبال شغل دیگه‌ای بگردم، حتی نمی‌تونم به شرکت دیگه‌ای برم، چون قطعی اینترنت، کلا این موقعیت شغلی رو به خطر انداخته و داره از بین میبرتش.

از ایام کرونا که شروع کرده بودم به یادگیری برنامه نویسی، کلی سختی کشیده بودم تا بتونم در شرکتی به عنوان توسعه دهنده وب فعالیت کنم. در نهایت تصمیم گرفتم با جمعی از دوستان دانشگاهی استارتاپ خودمون رو راه بندازیم. جنگ 12 روزه اون استارتاپ رو زد زمین و ازش خارج شدم. هنوز شش ماه نشده بود که داشتم تو کار تازه ای برای خودم سر و پا میشدم که این بیست روز اون روند موفقیت هم ازم گرفت...انگار همیشه محکومم به باختن