بحران انزوای دیجیتال

من یک محقق هستم. چندین بار مقالاتم جاهای خیلی معتبر پابلیش شدن. کارهایی دارم که بعد از دو-سه سال زحمتِ مداوم تونستم توی ژورنال‌های طراز اول ثبت کنم و حالا که موعدِ کارهای نهایی برای انتشار رسیده؛ اینترنت‌ها قطع شده و هیچ راه ارتباطی با سردبیرها ندارم. بهمین راحتی کس یا کسانی به خودشان حق می‌دهند تا با یک تصمیم، سال‌ها زحمت عده‌ای را نابود کنند.

من و خانمم هردو سئو کار هستیم، بخواطر قطعی اینترنت هردومون تعلیل نیرو و اخراج شدیم در اتفاقات دی، در برهه ای که دنبال کار بودیم دوباره بخواطر جنگ اینترنت بصورت کلی قطع شده دوباره و عملا باید با این اکوسیستم و بازار تک خداحافظی کرد حتی اعتماد کارفرمایان هم پایین اومده تو فضایی که معلوم نیست اینترنت پایداره یا نه کسی دلیل برای سرمایه گزاری روشو نداره !

من برنامه نویس دورکار بودم و بعد از این قطعی ها کارم رو از دست دادم کل اقتصاد دیجیتال ایران نابود شد مشیت مردم و آبادی ایران برای مسئولان خصوصاً وزیر ارتباطات پشیزی ارزش ندارد

سلام، به آنها که میخوانند و دردمندند. من برای آموزش از چند سایت و برای ایده پینترست استفاده میکردم و دوستانی دارم که برای زندگی آنلاین شاپی با زحمت بسیار راه اندازی کرده بودند . ادامه اش را خودتان بهتر میدانید

من تازه خدمتم تموم شد. با هزار ارزو خواستم کسب و کار خودم که تولید محتوا برای اماکن گردشگری هست رو شروع کنم. رشته تحصیلیم تدوین فیلم بوده و عملا توی این وضعیت این صنعت کلا از بین رفت. حتی بعد از وصل مجدد اینترنت انقدر فضا مغموم بود که دیگه نمیشد مثل قبل محتوا تولید کرد. برای مایی که نه پشتوانه مالی داریم و نه سرمایه اینترنت یه راهی بود که امیدمون رو به آینده حفظ کنیم. من غیر حوزه فیلم سازی مهارت دیگه ای ندارم و تنها کاری که برام مونده کارگریه. - 16 اسفند 1404

من کارمند یکی از شرکت های دولتی هستم. ما رو دورکار کردن و گفتن کارهای شرکت رو با ایمیل شرکت که اتفاقا پسوند .ir داره انجام بدیم. نکته جالب اینکه همین mailbox دولتی هم قطعه و عملا موندیم چطور کارهامونو برای رییسمون ارسال کنیم و کارهای جدید رو دریافت کنیم. وقتی این وضعیت mailbox دولتی هست و به خودشونم رحم نمیکنن دیگه تکلیف سرویس های گوگل و ... روشنه.