بحران انزوای دیجیتال

من یک جوان هیجده ساله ام به عنوان کسی که در ایران زندگی میکنه تنها قسمت زیبای روزم بعد از هزاران اتفاق ریز و درشت و مسائل طاقت فرسا دیدن یوتیوب و افرادی بود که با اینکه هزاران کیلومتر ازم دور بودن ولی خانواده من بودن اونها تو خوشی و خنده های ما سهیم بودن و الان پنجاه روزه من خانواده هام رو ندیدم

من یه دانش آموزم که تو این دنیای امروزی نیازمند جزوه های متعدد و هوش ها مصنوعی درست و حسابیه هوش مصنوعی و یوتوب دو تا راه اصلی یادگیری و تقویت مهارت ها تو دنیای دیجیتال بود که خب در حال حاضر کاملا قطع هستن تو این مسیر خیلی به من لطمه وارد شده و الان من موندم و سوال های مختلفی که هوش های مصنوعی پلتفرم های داخلی نمیتونن جواب درست بهش بدن...

اگه خوش شانس باشم شاید هر دو هفته یبار در حد ۵ دقیقه وصل شم که اونم میدوئم که برم به دوستای خارج از کشورم بگم که زنده ام و بعدش باید تا ساعت ها حسرتشو بخورم که نمیتونم چیزی به سادگی حرف زدن باهاشون رو انجام بدم

١گوشیم بنا به دلایلی خراب شده و برای درست شدنش به اینترنت بین المل نیازه، برای منی که تنها تفریحم فیلم دیدن بود چون پول کافه رم ندارم واقعا سخته

من از تفریح گرفته تا برای درس کارای مهم از هوش مصنوعی جمنای کمک میگرفتم تنها سرگرمیم هوش مصنوعی گیم بود ):

درود من یه برنامه نویس جونیور بهتره بگم که بودم داشتم یاد میگرفتم و برای خودم پروژه میزدم تو وب حرفه ای شده بودم و داشتم روی ای آی و گیم دولوپمنت کار میکردم با مشکلات هم باز دلشتم پروژه ام رو پیش میبردم که دی شد کارم عقب افتاد و باز هم ادامه دادم ولی به ددلاین نرسدیدم باز دوباره پروژه رو برنامه ریزی کردم و از ددلاین گذر کردم باز دوباره پروژه رو برنامه ریزی کردم و از ددلاین در قطعی فعلی گذر کردم امیدی میمونه؟