بحران انزوای دیجیتال

از وقتی که اینترنت قطع شده دیگه هیچ تفریح خاصی نداریم مخصوصا اینکه توی شهر ما چیز زیادی برای تفریح نیست،از طرف دیگر اینترنتی که از ما گرفته شده حق زندگی ماست ما بدون اون نمی‌تونیم تحصیل کنیم کار کنیم تفریح کنیم و... امیدوارم تا زود تر همه ی این روز های تلخ بشه یک خاطره

داشتم ریاضی را با هوش مصنوعی می‌آموختم که فیلتر شد و سپس قطع کامل! ، با این شهریه های سر به فلک کشیده آموزشگاه ها همچنین در حال یادگیری زبان با هوش مصنوعی بودم که آن هم بلاتکلیف مانده است چند پیج اینستاگرام فروش کتاب و ... داشتم که قرار بود منبع درآمدی برایم باشد حال تبدیل به حسرت و ضرر شده‌اند. در تلگرام با عزیزانی آشنا شدم که برنامه نویسی به من می‌آموختند و هزار منبع دانلود کتاب و برنامه‌های کاربردی و فیلم داشتم . امروزه اینترنت مهم تر از اکسیژن است!

چه گناهی کردیم که حقمون باید بشه ارزومون اینترنت حق همه مردم و تنها دل خوشی ما بود، بدون اینترنت و اینستا و…هممون تنها یک جسم خسته و افسرده ایم..حداقل من بدون اینترنت تبدیل به همچین ادمی شدم

یک دانش آموز کلاس یازدهم ایرانی هستم. امید داشتم که کنار درسم, حرفه ای رو با لپتاپ یاد بگیرم و میخواستم تا زمانی که به دانشگاه ورود کنم حداقل یک درامدی داشته باشم و یا چیزی بلد باشم. اما الان... نه اینترنتی هست که به راهم ادامه بدم و نه امید و انگیزه ای مونده که حتی همون درسم رو هم بخونم...

منبع انگیزمو از دست دادم(youtube- instagram) منبع تحقیقات و درسی رو از دست دادم(Youtube-chat GPT) دانشکده (youtube) رو از دست دادم و از خوندن زبان- مرور درس- و انگیزه و یادگیری دور شدم.. دوستای مجازیمو از دست دادم زندگی پوچ و بی معنی شده

من دانشجو زیست شناسی سلولی و مولکولی هستم و برای نوشتن مقالاتم به اینترنت بین الملل و مجلات معتبر نیاز دارم و همجنین به یوتیوب و اپ های ورزش و زبان ام هم کار نمیکنه و هیچ کاری رو نمیتونم پیش ببرم حتی به لینکدین دسترسی نداریم.