بحران انزوای دیجیتال

من یک دانشجوی دکتری مهندسی کامپیوتر هستم که تمام کارم و تحقیقاتم وابسته به اینترنت هست . داره سنواتم هم تموم میشه و عملا هیچ کاری نمیتونم برای نگارش رساله ام انجام بدم . به چه گناهی ؟

من یک بات تلگرامی تمام اتومات برای معامله توی بازار ارز دیجیتال نوشتم با 17 هزار خط کد روی سرور گذاشتمش الان بهش دسترسی ندارم حاصل تقریبا 8 ماه شب بیداری

من یک توسعه دهنده هستم و تمام مخارج زندگیم و دانشگاهم رو دارم از همین شغل در میارم ولی متاسفانه نابود کردن زندگی فریلنسر هارو.. به زودی از این کشور میرم و زندگی جدیدی برای خودم آغاز میکنم پیشنهاد من هم به تمام فریلنسر ها و ... اینه که تو ایران نمونن این کشور ما نیست. ایران کشور ما خیلی وقته از دست رفته

من یک کارگرم قرار بود با اینترنت بین الملل در تمامی شبکه های اجتماعی فعالیت بیشتر مشتری بیشتر که لااقل پول بهتری دستم بیاد چهارنفر دیگه بشناسن منو که متاسفانه با قطع شدن اینترنت بین الملل نابود شد امیدوارم هرچه زودتر اینترنت بین الملل این حق مردم کامل وصل بشه

من یک دانش اموزم و تو یک خانواده با در امدی در حد معمولی به دنیا اومدم با دیدن سختی هایی که پدر و مادر شاغلم میکشن برای یک نون اوردن روی سفره منم تصمیم گرفتم که به بچه های کوچیک تدریس پیانو بکنم فقط یک هفته گذشت و خب اینترنتا قطع شد :))) حتی دیگه به اینترنت هم نمیتونستم دلخوشی کنم

شاید تو این شرایط برقراری تماس تصویری با خانواده که یک جای دیگر کشور است یا برای بعضی بازی کردن گیم یا دیدن ویدو ، فیلم یا ریلز داخل یوتیوب و اینستاگرام باعث بشه استرس و اضطرابش کم بشه و کمتر حالت های روانی به فرد دست پیدا کنه در شرایطی هستیم که تلویزیون ملی هیچگونه هشدار های تخلیه از دشمن رو تاحالا رسانه ای نکرده که باعث مرگ و میر افراد بی گناه شده و وصل بودن اینترنت در شرایط باعث میشه که اطلاع رسانی ها زودتر به دست مردم عادی برسه