بحران انزوای دیجیتال

از وقتی اینترنت قطع شده ؛ نمیتونم سرکار برم ؛ چون اونجا تمام کارمون با نرم افزار های آنلاینه ؛ از نون خوردن افتادیم ؛ اولش هم گفتن کلاس ها آنلاین برگزار میشه که طی هفته گذشته سامانه های خود دانشگاه هم قطع بوده و ظاهرا برخی از اساتید اهمیتی به قطعی ندادن و اون رو گردن ما انداختن ؛ و برای ما غیبت رد کردن ؛ حقیقتا وضعیت روحی و روانی جالبی ندارم . . . مثل بقیه مردم - کی قراره این مسخره بازیا تموم شه ؟

این را می‌نویسم تا ثبت شود و آیندگان بدانند. در این جنگ، بیشترین اخلالی که در زندگی من به وجود آمده، نه از بمب و موشک خارجی، نه از صف پمپ بنزین، نه از باران نفتی و نه از پریدن از خواب با صدای انفجار، بلکه از طرف حکومت کشور خودم بوده که اینترنت را قطع کرده. این تجربه زیسته من در این جنگ است و هیچ کسی حق ندارد آن را نادیده بگیرد و انکار کند. با تهدید بمب و موشک و انفجار میتوان زندگی را اداره کرد، بدون اینترنت ولی زندگی تقریباً به طور کلی تعطیل میشود.

متاسفانه تمامی منابع علمی بخصوص در زمینه ریاضی و فیزیک در سایتها و ژورنالهای خارجی موجود هستش که مسئولین اصلا ارزشی برای تحقیق و توسعه علمی ارزش قائل نیستن. حتی یک سایت ساده مثل ویکی پدیا هم فیلتره. اینکه عده ای از خاک و میهن خودشون فرار میکنن واقعا حق دارن. دیگه احساس میکنم من توی این مملکت جایی ندارم. همه جای دنیا تا جنگ میشه دسترسی به اینترنت رو آزادتر میکنن که صدای مردم شنیده بشه ولی کشور ما دقیقا مثل کشورهای کمونیستی عمل میکنه. واقعا شرم آوره

شغل من تولید محتواست، تو این دوماه درآمد من فقط سه میلیون بوده،فقط و فقط سه میلیون که بیشتر از این ها هزینه اشتراک فیلترشکن و اینترنت و اشتراک برنامه های هوش مصنوعی دادم،کی پاسخگوی وضعیتی که برای امثال من درست کردید هست؟چرا باید هر روز به مرگ فکر کنم

من وصط اپلای کردنن برای یک اسکالرشیپ در یک‌ مدرسه ی عالی در لاتویا(لتئونی) بودم که فرم آخر موند ‌دقیقا تو بدترین لحظه قطع شد و منم هرکاری کردم باهاشون تماس گرفتم هیچکاری نشد که بکنیم.

اینترنت یه حق یه نیاز اساسی مثل آب و برق و گاز هست کسب و کار و درآمد و زندگی خیلی ها به اینترنت جهانی وابسته هست واقعا چرا باید این همه با روح و روان ما بازی بشه؟؟